จั้นหลานยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นมองหญิงแม่ลูกคู่นี้ สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทั้งหมดนางเห็นหมด หลี่ซื่อดูเหมือนเสียสติ อุ้มตุ๊กตาฟางตัวหนึ่งแล้วร้องเรียกชื่อนาง
จั้นเสวี่ยโหรวใช้แขนเขย่าร่างของหลี่ซื่อ อยากให้นางฟื้นสติ
หลี่ซื่อหัวเราะขึ้นมาเฉยๆ "หลานเอ๋อร์ของข้ามาแล้ว!"
จั้นเสวี่ยโหรวหันไปบีบแขนนาง "คนบ้า ตอนนี้จั้นหลานเป็นฮองเฮาแล้ว เจ้าคิดว่านางจะมาเยี่ยมเจ้าหรือ? โง่เข่าจริง!"
หลี่ซื่อถูกจั้นเสวี่ยโหรวหยิกจนเจ็บ นางลุกขึ้น เดินเลี่ยงจั้นเสวี่ยโหรว แล้วพุ่งตรงไปทางประตูเรือนจำทันที
โซ่เหล็กยาวลากไปกับพื้นส่งเสียงแหลมเสียดหู
จั้นเสวี่ยโหรวหันขวับไปเห็นจั้นหลานในชุดหรูหรา
ใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติ เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับอันสูงศักดิ์ทำให้ทั้งตัวนางเปล่งประกายบารมีของฮองเฮา
เบื้องหลังนางยังมีเสี่ยวเถากับชิวเยวี่ยืนอยู่ ทั้งสองสวมชุดนางกำนัลชั้นหนึ่งอันสดใส ยืนอย่างมั่นใจและสง่างามอยู่ข้างหลังจั้นหลาน
จั้นเสวี่ยโหรวทรุดลงนั่งกับพื้นทันที จั้นหลานมาแล้ว!
คนหนึ่งได้ขึ้นสู่ที่สูง แม้แต่ไก่กับสุนัขก็พลอยลอยตามไปด้วย ถึงชิวเยวี่ยที่เคยทรยศนาง ตอนนี้ติดตามจั้นหลานก็ยังสง่างามถึงเพียงนี้!
บัดนี้ราชวงศ์หนานจิ้น ไม่สิ ทั้งแผ่นดินต้าอวี้ใหญ่ก็ไม่มีใครข่มจั้นหลานได้อีกแล้ว
จั้นหลานบัดนี้คือผู้ครองอำนาจสูงสุดของต้าอวี้ จะทำอะไรกับนางก็ได้ทั้งนั้น
ชิวเยวี่ยมองสตรีที่เคยเป็นนายของตน หากนางไม่สังเกตดีๆ ก็แทบจำไม่ได้ว่าหญิงมอมแมม ตัวเต็มไปด้วยบาดแผลผู้นี้คือจั้นเสวี่ยโหรว