จั้นเฟิงกำลังอยู่ในลานบ้านให้หญิงรับใช้สองคนนวดขา ทันใดนั้นรองแม่ทัพสองนายของกองทัพตระกูลจั้นก็เดินตรงเข้ามา
บ่าวรับใช้เห็นคนทั้งสองมาในท่าทางดุดัน ก็รีบเอ่ยขึ้นว่า "คุณชาย รองแม่ทัพทั้งสองนายมาหาท่านพ่ะย่ะค่ะ"
"ให้พวกเขารอไปก่อน ไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังยุ่งอยู่!" จั้นเฟิงยังอยากวางท่าใส่อยู่อีกหน่อย แต่ไม่ทันได้ตั้งตัว ไหล่ก็ถูกมือแข็งแรงคู่หนึ่งกดไว้อย่างแรง
หญิงรับใช้ทั้งสองคนรีบหยุดการกระทำ ยืนอยู่ข้างๆ ไม่กล้าส่งเสียง
จั้นเฟิงถูกรองแม่ทัพลู่โย่วจวินจับตัวขึ้นมา พลางโกรธจัด "พวกเจ้าทำอะไรกัน ข้าคือจั้นเฟิง พวกเจ้าเป็นเพียงสิ่งใด ถึงได้บ้าคลั่งเพียงนี้ กล้าทำกับข้าเช่นนี้ ระวังข้าไปฟ้องยายกับท่านพ่อ!"
จั้นเฟิงด่าไม่หยุดปาก พูดจาหยาบคายต่อรองแม่ทัพทั้งสอง ส่วนฝ่ายนั้นก็ทนเห็นพฤติกรรมของจั้นเฟิงมานานแล้ว
รองแม่ทัพอีกนายหลี่เหมิงแว้ดขึ้น "จับตัวมันไว้!"
ชั่วพริบตา หลายคนก็รุมมัดจั้นเฟิงไว้ หลี่เหมิงยังคว้าผ้าสกปรกที่ใช้เช็ดโต๊ะยัดปากเขาอีกด้วย
ลู่โย่วจวินมองไปที่บ่าวรับใช้และหญิงรับใช้หลายคน แล้วกล่าว "ท่านแม่ทัพจั้นสั่งให้จับตัวคนไป ใครกล้าแพร่ข่าวทั้งในจวนหรือนอกจวน ตายทั้งตระกูล!"
จั้นเฟิงตกใจสุดขีด เขาไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร ทำไมต้องถูกจับ!
คนบ้านนอกสองคนนี้จะพาเขาไปที่ไหน!
จั้นเฟิงถูกผ้ายัดปาก แต่ยังส่งเสียงอื้ออึง ลู่โย่วจวินจึงใช้ฝ่ามือฟันที่คอเขาให้สลบไป
หลังจากจั้นเฟิงถูกคุมตัวไปได้ไม่นาน แม่ทัพใหญ่สี่นายก็มาถึงจวนแม่ทัพพร้อมกัน
จั้นซินจางสวมชุดขุนนางที่ไม่ได้แตะต้องมานาน พาท่านแม่ทัพใหญ่สี่นายและจั้นเป่ยชางเข้าเฝ้าฝ่าบาทด้วยกัน