หลี่ซื่อที่สารภาพความจริงกับลูกสาวแล้วพุ่งตัวชนกำแพง ทว่าจั้นหลานตาไวคว้าตัวนางไว้ได้ทัน
หลี่ซื่อชนกำแพงตายแล้วเรื่องก็จบสิ้นหรือ!
ตายง่ายเกินไป!
นางตายเพียงคนเดียวกลับลบล้างความผิดทั้งหมด จั้นเสวี่ยโหรวกลายเป็นเด็กไร้บิดามารดา อีกทั้งยังได้รับความเวทนา
ฝันเฟื่อง!
จั้นหลานเกิดใหม่อีกครั้ง สิ่งที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งที่สุดก็คือ คนที่ไม่รักเจ้า ต่อให้ผ่านมาสองชาติก็ไม่มีทางรักเจ้า
หลี่ซื่อจนวาระสุดท้ายยังวางแผนอนาคตเพื่อลูกสาวของตน
แต่น่าเสียดาย การฆ่าตัวตายของนางกลับทำให้จั้นหลานเกลียดชังมากขึ้นไปอีก
หลี่ซื่อก่อนตายยังอธิบายให้ลูกแท้ ๆ ของนางฟังว่านางทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะตั้งอยู่บนความทุกข์ทรมานของนางได้
หลี่ซื่อมองไปที่จั้นหลาน พลางพูดทั้งน้ำตาว่า "ข้าผิดไปแล้ว ข้าทำให้เจ้าขายหน้า ข้าให้เจ้าลงมือฆ่าข้าเสียให้สิ้นเรื่อง!"
จั้นหลานเยาะเย้ย "ความตายเป็นเรื่องง่ายที่สุด การมีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทรมานต่างหากที่นางสมควรได้รับ!"
จั้นหลานเป็นคนแค้นต้องชำระ ไม่ใช่เพราะหลี่ซื่อยินยอมแลกชีวิตเพื่อลบล้างหนี้เก่าแล้วนางจะใจอ่อน
จั้นเป่ยชางเอ่ยเสียงทุ้ม "หลานเอ๋อร์ ข้าจะส่งหลี่ซื่อไปยังศาลปกครอง"
จั้นหลานไม่พูดอะไร ตามกฎหมายของราชวงศ์หนานจิ้น หลี่ซื่อลักเปลี่ยนตัวลูกสาวสายหลักแห่งจวนแม่ทัพ ทำให้สายเลือดของตระกูลผู้ภักดีและซื่อตรงต้องปนเปื้อน เป็นความผิดถึงตาย
จั้นเสวี่ยโหรวนั่งกองกับพื้นพลางเอ่ย "หลี่ซื่อ เจ้าช่างมีใจโหดเหี้ยมยิ่งนัก เจ้าต้องตายอย่างทรมาน!"
นางจ้องหลี่ซื่อด้วยสายตาแห่งความเกลียดชัง "เป็นเพราะเจ้า ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกคงเป็นลูกของท่านทั้งสอง ตลอดไป!"