จั้นลี่ลั่วตื่นเต้นจนหัวใจเต้นรัว คิดว่าคืนนี้บางทีหล่อนอาจได้เป็นหญิงของมู่เหยียนเสียที
ไม่รู้เหตุใด ยิ่งเข้าใกล้ห้องนี้เท่าใด ร่างกายก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาเรื่อย ๆ หรือเพราะฤทธิ์ของกุหลาบพิษแห่งรักกันแน่
จั้นลี่ลั่วมาถึงหน้าห้องเทียนจื้อหมายเลขหนึ่ง ทุบประตูอย่างประหม่า ชายคนหนึ่งเปิดประตู ยื่นมือออกมาดึงนางเข้าไปข้างใน
ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างหนักอึ้งก็ทับลงบนโต๊ะ ปากอ้วนมันเยิ้มประกบลงบนริมฝีปากของนาง
ชายผู้นั้นหัวเราะหยาบช้า ฉีกรั้งเสื้อผ้าของจั้นลี่ลั่วอย่างทุรำทารุณ จั้นลี่ลั่วกรีดร้องสุดเสียง แต่ร่างกายกลับไม่อาจขัดขืนความต้องการนั้นได้
ชายผู้นั้นอุ้มนางขึ้นเตียงแล้วทับลงไป
นางจึงได้เห็นหน้าตาของชายผู้นั้นอย่างชัดเจน
จมูกแดงเป็นลูกโทเม็ก ใบหน้ากลมแป้น พุงยื่นล้ำ ร่างกายส่งกลิ่นเหงื่อไคลอันน่ารังเกียจ กำลังมองนางด้วยสายตาหื่นกระหาย พยายามบุกตะลุยอย่างสุดกำลัง
"อ้า! เจ้าเป็นใคร?"
จั้นลี่ลั่วเจ็บปวดจนทนไม่ไหว หน้าผากชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดน้อย
สติกลับคืนมา ชายตรงหน้าไม่ใช่มู่เหยียน แต่ด้วยฤทธิ์ของกุหลาบพิษแห่งรัก นางไม่อาจควบคุมร่างกายของตนเองได้
จั้นลี่ลั่วเพิ่งจะรู้ว่า ที่แท้บนตัวชายผู้นี้ มีคนวางตัวหนอนกุหลาบพิษแห่งรักของนางไว้
เป็นมู่เหยียนหรือ! เขาจงใจทำเช่นนี้!
หัวใจของจั้นลี่ลั่วราวกับถูกมีดกรีดซ้ำ ๆ เจ็บปวดยิ่งนัก
แต่ร่างกายกลับหลอมรวมกับชายตรงหน้าอย่างเสียวซ่าน สุขสมเหลือเกิน
มารดาของนางเคยกล่าวไว้ว่า ผู้ที่ตกอยู่ในกุหลาบพิษแห่งรักด้วยกัน หลังจากได้ร่วมสังวาสแล้ว จะรักกันหมดหัวใจโดยสมบูรณ์