ลานล่าสัตว์ชานเมืองด้านตะวันออก
เมื่อจั้นหลานมาถึง นางก็เห็นใบหน้าคุ้นตาไม่กี่คน
ซือจวินเป็นคนแรกที่หันมองนาง สามปีที่ไม่ได้พบ เขาได้เรียนรู้การปิดบังอารมณ์ของตนเองอย่างสมบูรณ์แล้ว
จั้นหลานรู้สึกราวกับได้เห็นฮ่องเต้ผู้เย็นชาไร้ความปรานีจากชาติก่อนอีกครั้ง แม้ตอนนี้เขาจะซ่อนเร้นไว้ได้ดีเพียงใด แต่จั้นหลานก็ยังมองเห็นความทะเยอทะยานในดวงตาของเขาได้
แววตาที่ซือจวินมองนาง เหมือนนักล่าจ้องมองเหยื่อ
จั้นหลานนั่งบนหลังม้าสีน้ำตาลแดง สวมชุดสีขาวสะอาดตาโดยรวม ผมมัดเป็นผมผูกหางม้าด้วยริบบิ้นสีแดง
ทันทีที่นางมาถึงก็ดึงดูดสายตาของทุกคน
มีบางคนเข้ามาทักทายนางอย่างสุภาพ จั้นหลานพยักหน้าเบา ๆ ตอบรับ
สายตาของนางมองไปยังที่นั่งประมุข บรรดาเจ้าชายต่าง ๆ ก็เดินทางมาถึงตาม ๆ กัน
สายตาของทั้งสามคนนั้นก็ตกอยู่บนตัวนางเช่นกัน จั้นหลานแอบเหลือบมองไท่จื่อ หรือก็คืออดีตอ๋องอวี่ ที่จ้องมองนางด้วยแววตาเต็มไปด้วยการสำรวจ ราวกับกำลังประเมินคุณค่าของนาง
จั้นหลานก้มหน้าลง ไม่มองใครอีกต่อไป
ไท่จื่ออ๋องอวี่ผู้นั่ง ณ ที่นั่งประมุข กับซือจวิน คือสองคนที่เป็นศัตรูกันราวกับฟ้ากับน้ำ
ไท่จื่อเกลียดชังซือจวินจนถึงกระดูก แต่ด้วยพระบารมีแห่งจักรพรรดิของฮ่องเต้เซวียนอู่ จึงไม่กล้าลงมือโดยตรง ทั้งสองจึงรักษาความสงบสุขเพียงภายนอกไว้
องค์หญิงใหญ่ซือเหยาสวมชุดขี่ม้ายิงธนูสีแดง เดินทางมาถึงลานล่าสัตว์เช่นกัน
ไม่นานหลังจากนางมาถึง ก็มีบุคคลสำคัญมาถึง นั่นคือฮองเฮา
ฮองเฮาทรงกิริยามารยาทงดงามเสด็จลงจากราชยาน ทุกคนลุกขึ้นกล่าวว่า "ขอน้อมรับเสด็จฮองเฮา!"
พระเนตรของฮองเฮามองตรงไปข้างหน้า ทรงยิ้มเบา ๆ ตรัสว่า "วันนี้ฝ่าบาทต้องเสด็จรับราชการแผ่นดิน จึงให้เจ้าหญิงมาดูเจ้าทั้งหลายล่าสัตว์"