จั้นหลานมองบุรุษสวมหน้ากากที่ถือกริชจี้มาที่นาง พลางเอ่ยปากว่า "หลี่ซุ่ย ข้ารู้ว่าเจ้ามีปานแดงรูปเหรียญทองแดงอยู่ที่แขนขวา อีกทั้งยังรู้ว่าเจ้าเชี่ยวชาญการลอบสังหาร"
จั้นหลานพูดจบลงในคราเดียว บุรุษสวมหน้ากากรู้สึกว่าถ้อยคำของจั้นหลานช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก
เขาขยับกริชเข้าไปใกล้ลำคอของจั้นหลาน พลางข่มขู่ "เจ้าเป็นใครกันแน่! รีบบอกมา มิเช่นนั้นข้าจะสังหารเจ้าเดี๋ยวนี้!"
"ข้าชื่อจั้นหลาน เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพเซียวหย่ง ดูท่าความเป็นไปได้ที่นายของเจ้าจะมิได้บอกเจ้าเกี่ยวกับตัวตนของข้า" จั้นหลานจ้องมองดวงตาเขา สายตาไร้ซึ่งความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
บุรุษสวมหน้ากากได้ยินชื่อจั้นหลาน ร่างกายแข็งทื่อไปครู่หนึ่ง
จั้นหลานฉวยโอกาสแอบหยิบผงยาห่อหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ กำไว้ในอุ้งมือ แล้วเอ่ยต่อ "ข้ารู้จักเจ้าดียิ่งกว่าบิดามารดาของเจ้าเสียอีก ข้าชื่นชมเจ้า มาสวามิภักดิ์ต่อข้าเถิด!"
หากหลี่ซุ่ยไม่เชื่อ นางก็จะทำให้เขาสลบแล้วพาตัวไป
ทันใดนั้น หลี่ซุ่ยหันไปทางจั้นหลาน ลดเสียงต่ำลงกล่าว "แม่ทัพจั้น รีบไปเร็ว!"
เพียงเสียงหนึ่งดังขึ้น องครักษ์พลีชีพบนหลังม้าก็ถูกหยุนเหอยิงตก ตามด้วยหยุนเหอที่ไล่ตามรถม้าที่ไร้คนควบคุมและคว้าเชือกลากม้าเอาไว้ได้
หลี่ซุ่ยรีบหลบหนีอย่างแตกตื่น มู่เหยียนควบม้ามาถึงอย่างรวดเร็ว ชักธนูขึ้นเล็งไปที่กลางหลังของหลี่ซุ่ย
จั้นหลานเข้ามาขวางหน้ามู่เหยียน "อย่าฆ่าเขา!"