"ลั่วเอ๋อร์!" จางซื่อถลึงตาเขียวใส่หลี่ฉางหลง
หลี่ฉางหลงคิดจะตามไป แต่ถูกองครักษ์ขวางไว้ หลายคนจึงพากันไล่ตามจั้นลี่ลั่วไป
ท่ามกลางฝูงชนที่หนาแน่น จั้นลี่ลั่วหลบหนีสายตาของคนในสายสกุลรองไปได้
นางหมอบอยู่บนพื้นเพียงลำพัง สายลมหนาวสอดเข้ามาทางต้นคอจนตัวสั่นเทิ้ม
จั้นลี่ลั่วเจ็บช้ำจนแทบขาดใจ ความแค้นในใจต่อมู่เหยียนและจั้นหลานยิ่งทวีขึ้นเป็นทวีคูณ
ดวงตาของนางฉายแววอาฆาตแค้น นางต้องแก้แค้น!
แก้แค้นคนทั้งสองนี้ให้จงได้!
นางเดินทางมายังตลาดมืดแต่เพียงลำพัง เพื่อตามหาคนรับจ้างทำงานดำของสำนักเทียนซา
หัวหน้ากลุ่มกวาดตามองจั้นลี่ลั่วตั้งแต่หัวจรดเท้า
จั้นลี่ลั่วเอ่ยเสียงเย็นชา "ข้าจะจ้างให้ฆ่าคน!"
"คุณหนูคิดจะฆ่าใคร?" ชายชุดดำเอ่ยถามเสียงทุ้ม
ดวงตาของจั้นลี่ลั่วแดงก่ำ "ลูกเลี้ยงของจวนแม่ทัพ จั้นหลาน และมู่เหยียนแห่งกรมทัณฑ์สวรรค์"
สายตาของชายชุดดำซึ่งนิ่งสนิทราวน้ำนิ่ง กลับมีรอยยิ้มผุดขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของจั้นลี่ลั่ว "คุณหนูคงพูดเล่นกระมัง!"
จะบ้าหรือไง สองคนนี้ ใครกล้าไปหาเรื่อง?
โดยเฉพาะผู้บัญชาการแห่งกรมทัณฑ์สวรรค์อย่างมู่เหยียน ใครกันที่กินหมาบ้าเข้าไปถึงกล้าฆ่าเขา?
นั่นมันไม่คิดเอาชีวิตไปทิ้งหรอกหรือ!
จั้นลี่ลั่วตวาดเสียงเขียว "หัวเราะอะไร ข้าเป็นลูกสาวสายหลักของสายสกุลรองจวนแม่ทัพ คุณหนูอย่างข้ามีเงินมากมายพอ!"
ชายชุดดำเก็บรอยยิ้มแล้วเอ่ย "คุณหนูจั้น กล้าหาญนักหนา แต่งานนี้พวกเราไม่รับแน่ คุณหนูกลับไปเถิด!"
จั้นลี่ลั่วจงใจยั่วโทสะชายชุดดำ "ฮึ คุณชายใหญ่ของสำนักเทียนซาพวกเจ้า ถูกจั้นหลานทำร้ายบาดเจ็บ พวกเจ้ายังไม่กล้าแก้แค้นอีกหรือ?"