คำพูดของจั้นเสวี่ยโหรวทำให้ซือจวินประหลาดใจยิ่งนัก เขามองไปทางนางแล้วเอ่ยว่า "เสวี่ยเอ๋อร์ จงนั่งลง ค่อย ๆ เล่า"
จั้นเสวี่ยโหรวจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ซือจวินฟัง พร้อมทั้งเติมสีสันให้เรื่องดูน่าเวทนามากยิ่งขึ้น
ซือจวินเอ่ยถามอย่างใจเย็น "ความหมายของเจ้า คือตอนนี้จั้นหลานกลายเป็นลูกสาวสายหลักของจวนแม่ทัพ แล้วพวกเขาจึงร่วมมือกันขับไล่เจ้าออกมาเช่นนั้นหรือ?"
จั้นเสวี่ยโหรวพยักหน้าอย่างน่าสงสาร "ฝ่าบาท ท่านต้องช่วยข้าเอาตำแหน่งลูกสาวสายหลักของจวนแม่ทัพกลับคืนมาให้ได้ ข้าถึงจะช่วยท่านได้"
สายตาของซือจวินค่อย ๆ เปลี่ยนไป ตามความเข้าใจในนิสัยของจั้นหลานของเขา นางดูเหมือนจะเป็นลูกสาวสายหลักของจวนแม่ทัพมากกว่าเสียอีก
หรือว่าจั้นเสวี่ยโหรวจะเป็นของปลอมจริง ๆ?
ความระแวงเกิดขึ้นในใจของซือจวิน แต่ตราบใดที่ความจริงยังไม่กระจ่างชัด เขาก็ไม่กล้าตัดสินใจเด็ดขาด
หากจั้นเสวี่ยโหรวไม่ใช่ลูกสาวสายหลักของจวนแม่ทัพ แต่เป็นเพียงหญิงสามัญคนหนึ่ง การที่เขาจะบรรลุถึงความยิ่งใหญ่นั้น จั้นเสวี่ยโหรวก็คงช่วยอะไรไม่ได้เลย
ในฐานะชายผู้มีความทะเยอทะยานที่จะเป็นจักรพรรดิ จั้นเสวี่ยโหรวอาจเป็นหนึ่งในสตรีมากมายของเขาในอนาคต แต่ไม่มีทางเป็นฮองเฮาได้เด็ดขาด
เมื่อเทียบกับความอ่อนโยนและความเข้าอกเข้าใจของจั้นเสวี่ยโหรวแล้ว เขาชอบฐานะลูกสาวสายหลักของจวนแม่ทัพของจั้นเสวี่ยโหรวมากกว่า
ตราบใดที่ฐานะลูกสาวสายหลักยังอยู่ เขาไม่สนใจว่าจั้นเสวี่ยโหรวที่แท้จริงจะเป็นลูกสาวของใคร
จั้นเสวี่ยโหรวเอ่ยทดสอบ "พี่ซือจวิน ท่านคงไม่เชื่อคำพูดของจั้นหลานหรอกกระมัง? นางเป็นคนวางแผนชั่วร้าย นางสามารถใช้กลอุบายในราชสำนักและในสนามรบ หลอกลวงผู้อื่นได้ แล้วก็หลอกลวงข้าได้ด้วย..."