«คุณเรียกฉันขึ้นมาทำไมเหรอคะ?» อู๋เจินเจินแสร้งทำเป็นสงสัย
«ก็เห็นคุณสนับสนุนธุรกิจของผมขนาดนี้ ผมซาบซึ้งใจ เลยอยากให้ของขวัญสักชิ้น»
พูดจบ เซี่ยมู่เฉินก็ตบมือสองครั้ง
ชายสิบคนที่แต่งตัวเหมือนบอดี้การ์ดแบ่งเป็นกลุ่มละสองคน ช่วยกันยกหีบใบใหญ่ห้าใบมาวางเรียงตรงหน้าอู๋เจินเจิน
บอดี้การ์ดเปิดหีบทีละใบ
ในหีบใบแรกมีพระศรีอาริย์หยกสีเขียวมรกตทั้งองค์ เนื้อหยกละเอียดเนียน ไม่มีตำหนิแม้แต่น้อย
หีบใบที่สองบรรจุหินดิบก้อนหนึ่ง แต่เปลือกหินด้านนอกถูกเลาะออกไปเกือบหมดแล้ว จะเรียกว่าหินดิบก็ไม่เชิง พูดให้ถูกคือก้อนหยกขนาดใหญ่ต่างหาก นอกจากเปลือกหินเล็กน้อยตรงฐานแล้ว ส่วนที่เหลือล้วนเป็นเนื้อหยกแท้ ไม่ใช่ก้อนหยกทั้งก้อนแล้วจะเรียกว่าอะไรได้อีก!
ในหีบใบที่สามเป็นหินดิบธรรมดาก้อนหนึ่ง
หีบใบที่สี่บรรจุหินดิบที่ถูกผ่าออกเป็นสองซีก หน้าตัดเผยให้เห็นเนื้อหยกสีเขียวสด เนื้อละเอียดสม่ำเสมอ
ส่วนใบที่ห้าก็เป็นหินดิบอีกก้อน
«มีเวลาให้เลือก 1 นาที ในห้าก้อนนี้ เลือกก้อนที่คิดว่าดีที่สุดแล้วเอากลับไป» เซี่ยมู่เฉินมองอู๋เจินเจินพลางบอก
อู๋เจินเจินจ้องหยกสีเขียววาววับตรงหน้า ตาแทบไม่กะพริบ ว้าว! สวยจริง ๆ!
จริง ๆ แล้วอู๋เจินเจินไม่ได้ชอบหยกเป็นพิเศษ แต่ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่ชอบ เพียงแต่ไม่เคยเห็นของชั้นยอดแบบนี้ต่างหาก!
ใครจะต้านทานไหวกันล่ะ ต้องเอากลับไปตั้งไว้ที่บ้าน แล้วชื่นชมทุกวันให้ได้!
เมื่อเห็นสายตาเหม่อลอยของอู๋เจินเจิน เซี่ยมู่เฉินก็รู้สึกผิดหวังขึ้นมาชั่วขณะ
อู๋เจินเจินเดินเข้าไป ลูบพระศรีอาริย์เบา ๆ เอ๊ะ? ไม่มีปฏิกิริยาเลย? ของปลอมนี่นา เฮ้อ เสียแรงตื่นเต้นเปล่า ๆ
หินดิบก้อนที่สองซึ่งถูกเลาะเปลือกออกแทบหมดก็ไม่มีปฏิกิริยาเช่นกัน!!
ก้อนที่สาม มิติส่วนตัวส่งสัญญาณตื่นเต้นออกมา