หลังประกาศแจ้งออกไป โลกออนไลน์ก็เต็มไปด้วยเสียงด่าทอ
กลางดึก เสียงดังสนั่นก็ดังมาจากทางเข้าหมู่บ้านจัดสรร
อู๋เจินเจินใช้กล้องส่องทางไกลตรวจดู แล้วพบว่ามีคนจำนวนมากมารวมตัวกันแถวป้อมยามตรงประตูทางเข้า ที่แท้ลูกบ้านรีบร้อนหนีออกจากเมือง แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกลับไม่ยอมเปิดประตู พอเจรจาไม่เป็นผล พวกเขาก็ขับรถพุ่งชนประตูหมู่บ้านจนพัง
ทันทีที่ประตูถูกชนพัง รถหลายคันก็พุ่งลงจากเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับออกจากหมู่บ้านได้แล้วจะเป็นอิสระ แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า ในเวลานี้ข้างนอกอันตรายกว่าการอยู่บ้านมาก
ตอนนี้รีบร้อนออกไป วันหน้าอยากกลับเข้ามาก็ไม่ง่ายแล้ว
อู๋เจินเจินยกกล้องส่องทางไกลมองเข้าไปในเมืองหนาน และก็เป็นอย่างที่คิด ข้างในเมืองหนานวุ่นวายไปหมด รถจำนวนมากมุ่งหน้าไปยังทางออกของเมืองต่าง ๆ
ในฟีดโซเชียลมีคนถามอย่างกระวนกระวายว่าหนีออกจากเมืองทางไหนได้บ้าง บางคนอวดว่าตัวเองเบียดออกจากเมืองมาได้แล้ว บางคนด่าที่รถติดอยู่ตรงทางออกทางด่วน บางคนเล่าว่าตัวเองฝ่าแผงกั้นบนทางด่วนออกมาได้อย่างไร…
เฮ้อ! เพราะคนพวกนี้เดินทางไปทั่วอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง ไวรัสถึงแพร่กระจายไปได้กว้างกว่าเดิม!
ไม่นาน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ส่งกองกำลังติดอาวุธเข้าควบคุมทางออกถนนของเมืองต่าง ๆ รถที่ติดอยู่ตามทางแยกจึงเริ่มทยอยถอยกลับ
คนที่หนีออกจากเมืองไปแล้วต่างก็แอบภูมิใจที่ตัวเองหนีออกมาได้ก่อน
แต่ไม่นานพวกเขาก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทุกทางเข้าถูกกองกำลังติดอาวุธเฝ้าไว้ ไม่ให้คนออก และยิ่งไม่ให้คนเข้า
คนที่อยู่บนทางด่วนทำได้เพียงขับรถวนไปเรื่อย ๆ เพื่อหาทางเข้าตัวเมืองที่ไม่มีทหารเฝ้า แต่ก็หาไม่พบ