กินอาหารดีๆ มาสองวันติดต่อกัน ไม่รู้ว่าเพราะช่วงนี้กินดีเกินไปหรือเปล่า เซี่ยมู่ไม่ได้เจอเกาะสักแห่งเป็นเวลาห้าติดต่อกัน
ล้วนเป็นอาหารเลิศรส...ไม่สิ! อาหารเลิศรสไม่ผิดอะไร ต้องเป็นโชคระดับอีต่างหากที่มาคอยก่อกวน!
ในที่สุดก็ถึงวันที่ 13 ของฤดูฝน อุณหภูมิพุ่งสูงถึง 40 องศาเศษๆ ช่วงนี้ฝนตกหนักบ้างเบาบ้างไม่เว้นแต่ละวัน แต่โชคดีที่มีพายุฝนฟ้าคะนองเกิดขึ้นแค่คืนเดียว
ช่วงนี้มีผู้คนทยอยเปิดกล่องสมบัติได้ของลดอุณหภูมิ
เช่น สเปรย์ลดความร้อน ยาลดความร้อน แผ่นลดความร้อน เครื่องปรับอากาศแอลเคมี เครื่องทำน้ำแข็ง และอื่นๆ
ภัยพิบัติทางธรรมชาตินี้ค่อยๆ เข้าสู่ช่วงที่ยากจะรับมือแบบเต็มรูปแบบ จนถึงวันสุดท้ายของภัยพิบัติ อุณหภูมิจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้น ไม่มีทางลดลง
หลังอาหารกลางวัน บนฟ้าก็เริ่มโปรยปรายฝนบางๆ อุณหภูมิขนาดนี้ฝนตก น้ำที่ตกลงบนตัวก็กลายเป็นอุ่นๆ แล้ว
เซี่ยมู่ที่ออกมาจากแปลงทดลองมองเห็นเค้าโครงของเกาะ ในพริบตาเดียวเธอก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ชีวิตบนเรือมันน่าเบื่อมาก ช่วงไม่กี่วันนี้เธอเรียนคอร์สแอลเคมีหมดทุกคอร์สแล้ว และคิดว่าตัวเองเป็นเด็กฝึกแอลเคมีได้แล้ว
ลงทะเลไปสองครั้ง แต่โชคไม่ดีนัก นอกเหนือจากอาหารทะเลแล้วก็ไม่เจอของดีๆ เลย
ฝึกฝนอย่างตั้งใจ แต่เพราะไม่มีแรงบันดาลใจอะไร ดังนั้นก็เลยเลเวลอัปไปแค่หนึ่งเลเวล
ตอนบ่าย ข่าวดี! ในที่สุดเกาะก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!
ยานชางฉยงแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว เซี่ยมู่ถึงได้รู้ว่าเกาะนี้คือเกาะอะไร
[ติ้ง! ผู้เล่นได้เข้าสู่เกาะหนิวเว่ยแล้ว เวลาบนเกาะ 4 ชั่วโมง หากครบกำหนดแล้วไม่ออกจะถูกบังคับไล่ออกจากเกาะ การล่ามีขีดจำกัด โปรดหวงแหนชีวิต]