เซี่ยมู่หาพบเรือได้ก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนกว่าแล้ว อาบน้ำนานกว่าหนึ่งชั่วโมงกลับไม่รู้สึกอึดอัดอะไรสักนิด ถ้าไม่ใช่เพราะต้องกินข้าว เธอยังไม่อยากขึ้นฝั่งเลยด้วยซ้ำ
ปล่อยใบเรือให้ยานชางฉยงมุ่งหน้าไปทางอื่น เผื่อว่าจะเจอเกาะใหม่ เซี่ยมู่เปิดข้อความส่วนตัวขึ้นมา
อาหารกลางวันที่ผู้เล่นแม่ครัวส่งมาให้เกินคาดหมายมาก พอคุยไปสองประโยคถึงได้รู้ว่า ผู้เล่นแม่ครัวตอนเช้าก็ขึ้นเกาะมาเหมือนกัน แถมยังเป็นเกาะท้อฮวาที่จำกัดเวลาเพียงสามชั่วโมงด้วย
ตามที่ฮั่วหนานซิงบอก เมนูมื้อใหญ่ของวันนี้ชื่อว่า "ท้อฮวาหวานใจ" ทั้งสวยทั้งอร่อย
อาหารเรียกน้ำย่อยคือกุ้งท้อฮวาราดน้ำผึ้ง
คำแรกที่เข้าปากคือความหวานหอมของน้ำผึ้งผสมกับความเปรี้ยวเล็กน้อยของน้ำส้มสายขาว ตามมาด้วยความสดกรอบของเนื้อกุ้ง ขณะเคี้ยว กลิ่นหอมของดอกท้อก็ฟุ้งกระจายไปทั่วปาก ไม่มีความเลี่ยนแม้แต่น้อย
อาหารจานหลักคือข้าวเหนียวพีชยางไม้
ข้าวเหนียวดูดซับน้ำพีชและความหวานฉ่ำของน้ำผึ้งไว้เต็มเม็ด ยางไม้พีชนุ่มหนึบหนับ ทุกคำคือกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิ ในฐานะอาหารจานหลัก ทั้งอิ่มท้องและไม่ทำให้รู้สึกหนัก
อาหารจานเนื้อคือไก่อบเหล้าดอกท้อ
เนื้อไก่เปื่อยยุ่ยซึมซาบเครื่องปรุง กลิ่นเหล้าหอมจัดจ้าน พีชหั่นเต๋ากรุบกรอบ รสชาติชัดเจนเป็นชั้นๆ
ของหวานคือถ้วยแก้วท้อฮวา
ใช้ช้อนเงินตักเบาๆ รสสัมผัสสามชั้นหลอมรวมกันในปาก ความเย็นสดชื่นของเยลลีกะทิ ความหนึบเด้งของยางไม้พีช และความหอมของเยลลี่ดอกท้อ ความหวานน้อยมาก สง่างามเหนือระดับ
เครื่องดื่มคือน้ำผึ้งท้อฮวา