เซี่ยมู่ดีใจอยู่ในใจ แต่เมื่อเพ่งมองดูดี ๆ กลับไม่รู้ว่าควรทำสีหน้าแบบไหนดี
ข่าวดี คือได้ของสีทอง ข่าวร้าย คือได้ของจากการการันตีขั้นต่ำ และนอกจากของสีทองหนึ่งชิ้นแล้ว อีกสองชิ้นที่เหลือก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่
ในกล่องสมบัติมีลูกแก้วแสงสามลูกนอนนิ่ง ๆ อยู่ ลูกหนึ่งเป็นสีทอง อีกลูกสีฟ้า และลูกสุดท้ายสีเทา เซี่ยมู่หยิบขึ้นมาดูทีละลูก แสงสีทองสลายไป เผยให้เห็นชุดคลุมจอมเวทสีเงินที่สวยงามมากตัวหนึ่ง บนชุดมีลวดลายสีน้ำเงินและสีทองปักประดับ ดูแล้วแพงมาก และคำอธิบายของมันก็ทำให้เซี่ยมู่เข้าใจว่าทำไมมันถึงมีคุณภาพระดับสีทอง
[ชุดคลุมทะเลดารา (ทอง) : (ผลงานก่อนที่เทพีกิรานาจะขึ้นเป็นเทพ โดยใช้ผ้าซ่านเซียวชั้นยอดจากทะเลลึกเป็นพื้น ผ้าไหมชิงหลี่ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อจากเกาะท้องฟ้า และโลหะลับซึ่งเป็นวัสดุเวทอเนกประสงค์ที่มีค่าที่สุดเป็นเส้นด้าย ปักลวดลายเวทอันวิจิตร) กันลมกันฝน ปรับการซ่อนตัวได้เอง รักษาอุณหภูมิให้คงที่ ทำความสะอาดตัวเองได้ ไม่มีความเสียหาย]
เซี่ยมู่สวมมันเข้าไป พบว่าด้านหลังยังมีฮู้ดกว้าง ๆ อีกหนึ่งใบ และช่องกระเป๋าในแขนเสื้อเป็นพื้นที่เก็บของขนาด 3 ลูกบาศก์เมตร สมกับเป็นชุดคลุมชั้นยอดจริง ๆ
ลูกแก้วแสงสีฟ้าลูกที่สองคือหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อบนปกคือ
[《ตำราอาหารเทพเซียน (ภาคมหาสมุทร)》(ฟ้า) : เทพเซียนเดินทางท่องไปทั่วทวีป หลังจากขึ้นเป็นเทพแล้วก็เผยแพร่ตำราอาหารอย่างใจกว้าง ทุกจานในนั้นล้วนอร่อยมาก]
ตำราอาหารเล่มนี้ก็เป็นตำราอาหารจริง ๆ ไม่มีฟังก์ชันอะไรทั้งนั้น อย่างมากก็แค่อาหารที่บันทึกไว้ในตำราทำออกมาแล้วอร่อย แต่ก็ต้องดูฝีมือการทำอาหารของแต่ละคนด้วย
ทำไมให้ตำราอาหารล่ะเนี่ย? เธอก็ไม่ได้สนใจเรื่องของกินสักหน่อย ให้หนังสือเวทวิเศษสักเล่มก็ยังดี
จะบอกว่าโชคดี ก็เป็นของของเทพเซียน จะบอกว่าโชคร้าย เธอก็ใช้มันไม่ได้ บนทวีปเอเซอลาน ความรู้และทักษะทั้งหมดต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง ไม่มีของแบบถุงประสบการณ์หรือหนังสือสกิลเลย รวมถึงวิชาต่อสู้บางอย่างก็ต้องฝึกฝนเอง
สิ่งสุดท้าย [มีดสั้นเหล็ก (เทา) : คงตัดกระดูกปลาใหญ่ไม่ขาด ความคงทน 10/10]
จากประสบการณ์ของเซี่ยมู่ ไอเทมส่วนใหญ่ในเกมเอาชีวิตรอดจะแบ่งระดับ เรียงตามลำดับคือ เทา ขาว ฟ้า ม่วง ส้ม แดง ทอง สีรุ้ง
มักเรียกกันว่าสีแดงคือระดับมหากาพย์ สีทองคือระดับตำนาน ส่วนสีรุ้งคือระดับเทพ
กล่องสมบัติแบ่งออกเป็นกล่องไม้ กล่องทองแดง กล่องเหล็กดำ กล่องเงิน กล่องทองคำ กล่องแพลตตินัม กล่องเพชร และกล่องสมบัติสถิติพิเศษ
โชคของเธอนี่ ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี เหมือนกับอากาศของทะเลดาวกระจุยเป๊ะ
อินเวนทอรีของระบบมีแค่ 5 ช่อง แต่ละช่องใส่ได้อย่างเดียวหนึ่งประเภท สูงสุด 99 ชิ้น ไม่มีน้ำหนัก เซี่ยมู่ยัดของเข้าไปในอินเวนทอรี แล้วสำรวจแพไม้อย่างละเอียด ไม่ต่างจากชาติก่อน แพไม้เริ่มต้นของทุกคนเหมือนกัน มีพื้นที่แค่ 3 ตารางเมตร โชคดีที่เป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ไม่เช่นนั้นเกรงว่าจะไม่มีที่แม้แต่จะนอน
กลางแพไม้ มีแท่นขนาดเล็กมากอยู่แท่นหนึ่ง นี่คือแกนกลางของแพไม้ สามารถปรับรูปแบบแพ ปรับอัปเกรดผ่านแผงควบคุม และยังสามารถสร้างไอเทมตามแบบแปลนได้หลังจากติดตั้งโมดูลโต๊ะทำงานแล้ว
แท่นประณีตบนแพไม้ที่โล่งเปลือย ๆ นี้ ดูไม่ค่อยเข้ากันเอาเสียเลย
เวลาไม่รอใคร เซี่ยมู่ที่มีความได้เปรียบจากการรู้อนาคตรู้ว่าสถิติหลายอย่างได้มาในช่วงต้นเกม แค่ช่วงนี้เธอก็ได้ยินเสียงประกาศสถิติการซื้อขายครั้งแรก สถิติการสังหารสัตว์ทะเลครั้งแรก สถิติการสร้างเครื่องมือชิ้นแรก ฯลฯ ผู้เล่นสามร้อยล้านคน ไม่เคยขาดคนที่มีความสามารถและโอกาส
รางวัลสังหารครั้งแรกของเธอ น่าจะเป็นเพราะช่วงเวลามันบังเอิญตรงกับตอนเกมออนไลน์พอดี และต่อให้มีคนตายตลอดเวลาทุกวินาทีบนโลก ก็ไม่แน่นอนว่าจะมีคนฆ่าคนตายเป็นสิบคนในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันได้
เธอมองดูแผงเกม มุมขวาล่างแสดงเวลา 7:58 ทุกวันตอน 8 โมงเช้าและบ่าย 5 โมง จะมีคลื่นกล่องสมบัติกินเวลานาน 20 นาที ในช่วงเวลานี้จำนวนกล่องสมบัติจะมากกว่าปกติเกือบสิบเท่า กฎนี้ชาติก่อนเพิ่งจะสรุปได้ในวันที่สาม
เซี่ยมู่หยิบแหออกมาจากอินเวนทอรี แหนี้ตอนแรกใช้สำหรับจับปลาในลำธารเล็ก ๆ ไม่ใหญ่โตนัก เธอหาเจอมันออกมา ไม่เช่นนั้นเธอคงต้องเหมือนบางคนที่หาเครื่องมือไม่เจอภายใน 3 นาที บางคนก็ต้องคลานลงไปตัก บางคนก็ต้องลงไปป้วนเปี้ยนในน้ำ
พอเวลาถึง 8 โมง กล่องสมบัติเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด กล่องสมบัติขนาดเท่ากล่องนมลอยอยู่บนผิวน้ำทีละกล่อง ๆ ส่วนใหญ่เป็นกล่องไม้ ในช่วงสามวันมือใหม่ กล่องระดับสูงสุดบนผิวน้ำก็แค่กล่องทองแดง
เวลายี่สิบนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว กล่องสมบัติที่เหลือก็ลอยหายไปอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ว่าลอยไปที่ไหน เซี่ยมู่ถึงได้ยืดตัวขึ้นมาบริหารร่างกาย
เปิดหน้าอินเวนทอรี เอาล่ะ กล่องทั้งหมดอยู่ในช่องเดียว เป็นกล่องไม้ทั้งหมด แต่สิ่งที่ทำให้เซี่ยมู่ดีใจคือ ถึงกล่องทั้งหมดจะเป็นกล่องไม้ แต่เธอตักได้ 38 กล่อง!
เปิดทั้งหมด รายชื่อไอเทมไหลรัวผ่านหน้าจอ [เปิดกล่องไม้×38]
ได้รับไอเทม [ไม้×64 พลาสติก×33 ใยพืช×41 ตะปูเหล็ก×8 หิน×4 ขนมปังแข็ง×13 น้ำแร่ 250มล.×16 ถุงเท้าผู้หญิง (คู่)×1 ถุงเท้าผู้ชาย×2 เสื้อฮู้ดผู้หญิง×1 กระดาษชำระ×2 เก้าอี้ไม้×1 โต๊ะไม้×1 แก้วกระดาษใช้แล้วทิ้ง (ถุง)×1 เสื้อขนเป็ดผู้ชาย×1 ผ้าห่มขนแกะ×1 มีดและส้อม (ชุด)×1 วอดก้า×1 เมล็ดน้ำเต้า×1 เมล็ดมะเขือเทศ×1 《คู่มือการทำเครื่องมือง่าย ๆ》(เทา)×1 สมุดบันทึก×1]
เซี่ยมู่จัดเก็บของทีละอย่าง ถึงของพวกนี้จะมีประโยชน์ แต่กล่อง 38 กล่อง เธอเปิดได้ของระดับเทาแค่ชิ้นเดียว ต้องรู้ว่าความน่าจะเป็นของไอเทมทั่วไปในกล่องไม้คือ 63% ระดับเทา 26% ระดับขาว 14% และในหนึ่งกล่องยังมีไอเทมหลายอย่างแตกต่างกันอีก ของระดับเทาเพียงชิ้นเดียวที่เธอเปิดได้คือหนังสือเล่มหนึ่ง 《คู่มือการทำเครื่องมือง่าย ๆ》 ดูเหมือนจะมีประโยชน์มาก แต่พวกนี้คือสิ่งที่เธอเรียนรู้ไปแล้วในชาติก่อน
และพอโต๊ะทำงานปลดล็อก ก็สามารถใช้แบบแปลนผลิตไอเทมพวกนี้เป็นจำนวนมากได้ ดังนั้นหนังสือเล่มนี้มีประโยชน์แค่ช่วงต้นเกมเท่านั้น
เลิกคิดถึงโชคที่คาดเดาไม่ได้ของเธอซะที เพราะไม่ได้ไอเทมสำหรับเก็บของ พื้นที่เก็บของบนชุดคลุมเวทก็ตั้งใจจะใส่แต่ของสำคัญและจำเป็นต้องพกติดตัว ดังนั้นเซี่ยมู่จึงหากล่องไม้เปล่า 10 กล่อง จัดเก็บของให้เรียบร้อย จากนั้นก็แยกชิ้นส่วนกล่องที่เหลือเป็นไม้ หนึ่งกล่องแยกได้ไม้×2 รวมได้ไม้×56
เซี่ยมู่เปิดแผงเกมอีกครั้ง มองไปที่ช่องแชท ตอนนี้ยังครึกครื้นมาก เข้าเกมมาเกือบชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังมีคนอีกมากที่ยังปรับ mindset ไม่ได้
[คุณชายใหญ่ตระกูลจงอ้าย: ทำไมต้องเข้าเกมเอาชีวิตรอดด้วย! เกมของฉันยังเล่นไม่จบเลย ไม่อยากมาเล่นเกมด้วยตัวเองโว้ย!]
[ผู้บัญชาการน้ำพุ: เพราะว่าโลกสีน้ำเงินต้องฟื้นฟูความมีชีวิต เราก็เลยถูกบรรจุเป็นขยะแพ็คออกมา ร้องไห้.jpg]
[ฉันกับเรียนไม่ถูกกัน: ใครจะไปสนใจว่าทำไม ฉันรู้แค่ว่าในที่สุดก็ไม่ต้องเรียนอีกแล้ว! ไม่ต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว! ฮ่า ๆ ๆ ๆ!]
[ตารางธาตุเคมี: เด็กมัธยมอีกคนที่เรียนจนเพี้ยน หามลงไป]
[คุณยายสุขสันต์: มาถึงเกมเอาชีวิตรอดแล้ว พวกเด็กน้อยจะอยู่รอดได้ยังไงกันเนี่ย]
[ม้าวัยชราฝันไกล: ไม่ต้องพูดถึงเด็กน้อยเลย ฉันรู้สึกว่าคนแก่แบบฉันก็อยู่ยากเหมือนกัน]
[หมกมุ่นเรียนจนผ่ายผอม: ยายวัย 60 รอบสองรู้สึกว่าตัวเองจะตายแล้วล่ะ สงบสุข.jpg]
[ดื่มน้ำร้อนเยอะ ๆ: น่าจะมีข้อจำกัดนะ ลูกสาวฉันอายุ 3 ขวบมากับฉัน]
เรื่องนี้เซี่ยมู่รู้ เกมก็ไม่ได้ไม่ให้ทางรอดเลยสักนิด ทุกคนที่อายุต่ำกว่า 14 ปี และมากกว่า 70 ปี สามารถเลือกได้ว่าจะอยู่ร่วมกับครอบครัวที่สนิทหรือไม่ มีโอกาสเพียงครั้งเดียว และจะสละสถานะเจ้าของแพไม้โดยอัตโนมัติ เกมจะรวมแพไม้เข้าด้วยกัน สิทธิ์บนแพไม้จะถูกกำหนดโดยเจ้าของแพไม้
มองดูแผงแล้ว ล้วนเป็นพวกระบายอารมณ์และหาคน ตอนนี้เวลายังสั้น ไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์อะไร เซี่ยมู่ปิดแผงลง สายตามุ่งไปที่ทะเล