เกมเอาชีวิตรอด เปิดร่างเป็นสาวน้อยเวทมนตร์

ตอนที่ 1 เกมเอาชีวิตรอด เปิดฉากเป็นสาวน้อยเวทมนตร์

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

"คราวนี้ฉันจะส่งพวกแกไปนรกล่วงหน้า" เซี่ยมู่มองดูคนที่ล้มระเนระนาดเป็นหน้ากอง ทิ้งชามในมือ แล้ววิ่งพล่านไปทางทิศภูเขาใหญ่ พอดีกับจังหวะนั้นเอง คลื่นพลังไร้รูปร่างแผ่ปกคลุมไปทั่วโลก เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหูของทุกคน ละครใหญ่กำลังจะเปิดฉากแล้ว!

[ติ้ง! ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอด เหล่าผู้รอดชีวิตทั้งหลาย! นี่คือระบบเกมเอาชีวิตรอด]

[ในวันอันยิ่งใหญ่นี้ จิตวิญญาณของทั้งสองดาวเคราะห์บรรลุข้อตกลงกัน จะย้ายมนุษย์โลกที่เหลืออยู่ 3 พันล้านคนไปยังทวีปเอเซอลาน จงขอบคุณดาวแม่ที่ใจกว้างของพวกคุณเถอะ พระองค์ได้รวมพลังส่วนหนึ่งไว้เป็นการ์ดปลุกพรสวรรค์ พวกคุณจะมีเวลา 3 นาทีในการหาการ์ดที่กระจัดกระจายอยู่ตามที่ต่าง ๆ เหล่านี้ สู้ ๆ นะ ผู้โชคดีทั้งหลาย!]

ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นที่รีบร้อนตื่นตระหนกขนาดไหน เซี่ยมู่ไม่กล้าหยุดฝีเท้าแม้แต่วินาทีเดียว เกิดใหม่สักครั้ง โอกาสของเธอจะต้องเอามาให้ได้

ปฏิทินโลกปี 2875 วันที่ 1 กรกฎาคม สภาพแวดล้อมย่ำแย่ลง รังสีแผ่กระจาย พืชและสัตว์กลายพันธุ์ พื้นที่อยู่อาศัยของมนุษย์ถูกบีบให้เล็กลงอีก ผู้คนนับไม่ถ้วนแห่กันหาทางออก พร้อม ๆ กับความชั่วร้ายในสังคมระดับล่างก็แพร่ระบาดไม่หยุดหย่อน

ชาติก่อน เซี่ยมู่เติบโตมาในหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ปิดล้อม แต่หมู่บ้านนี้ไม่ได้ซื่อบริสุทธิ์อะไร กลับยิ่งปิดและอันตรายมากขึ้นตามสภาพแวดล้อมภายนอกที่เลวร้าย แม่ของเซี่ยมู่ถูกแก๊งค้ามนุษย์ลักพามาที่หมู่บ้านนี้ ตอนเซี่ยมู่อายุแปดขวบ แม่ก็เสียชีวิตลงภายใต้ความบอบช้ำทั้งกายและใจ ชีวิตของเซี่ยมู่ในช่วงหลายปีนั้นก็ไม่ดีนัก ถ้าไม่ใช่เพราะรัฐบาลจับเรื่องการศึกษาอย่างจริงจังไม่ยอมผ่อนปรน คิดว่าเธอคงไม่ได้เรียนหนังสือด้วยซ้ำ

ชาติก่อนก็ตอนนี้แหละ เซี่ยมู่เพิ่งอายุครบ 16 ปี พวกคนในหมู่บ้านไม่รู้ไปหาเงินดำ ๆ มาจากที่ไหน ตัดสินใจว่าจะฉลองกันในวันนี้ ทรัพยากรบนโลกหมดลง หมู่บ้านเล็ก ๆ ก็ไม่มีปัญญาใช้แก๊ส เซี่ยมู่ก็เลยต้องไปเก็บฟืนก่อไฟกับเด็กคนอื่น ๆ อีกสองสามคน

เกมเอาชีวิตรอดก็มาเยือนตอนนี้เอง การ์ดสีทองใบหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเซี่ยมู่ แต่ยังไม่ทันได้ดูให้ชัดเจน เธอซึ่งทั้งเหนื่อยทั้งหิวก็ถูกผลักล้มลงไป การ์ดถูกน้องลูกพี่ลูกน้อง (ลูกของผู้หญิง) แย่งไป แค่นั้นยังพอไหว แต่ที่สำคัญคือการ์ดใบนั้นตกไปถึงมือพ่อแท้ ๆ ของมัน ซึ่งก็คือหัวหน้าแก๊งค้ามนุษย์กลุ่มนี้น่ะสิ

พอเข้าเกมไปแล้วเธอถึงได้รู้ว่า ทุกคนจะปลุกพรสวรรค์หนึ่งอย่าง แต่การ์ดสามารถปลุกพรสวรรค์เพิ่มเติมได้อีกหนึ่งอย่าง

พรสวรรค์ของเซี่ยมู่คือความผูกพันกับป่าไม้ ดูเหมือนจะดีมาก แต่จุดเกิดของเธอคือทะเล ต้องเอาชีวิตรอดด้วยแพไม้ ดังนั้นช่วงแรกเธอเลยเหมือนไม่มีพรสวรรค์ ถูกไหลตามกลุ่มใหญ่ทิ้งไว้ข้างหลัง ถึงแม้ช่วงหลังจะพยายามไล่ตามอย่างหนัก แต่ก็มาตายในปีที่สองด้วยภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ถาโถมไม่หยุด ตอนนั้นเธออายุยังไม่ถึง 18 ปีด้วยซ้ำ

ใครจะไปรู้ พอหลับตาลืมตาขึ้นมา เธอกลับมาอยู่ในวันก่อนเกมเอาชีวิตรอดจะเริ่มต้น เตรียมตัวล่วงหน้าให้ "งานฉลองชัย" เลื่อนเร็วขึ้น รับช่วงถือหน้าที่ตักข้าวจากน้องลูกพี่ลูกน้องที่ชาติก่อนทำแต่เรื่องชั่วร้าย เธอคิดว่าพ่อเธอก็คงรู้ว่าเธอเป็นคนแบบไหน เลยไม่ให้เธอแตะต้องของที่เกี่ยวกับปากตลอด เสียดายที่หลานชายสุดที่รักของเขาเอาแต่คิดจะขี้เกียจ ให้เธอมีโอกาสวางยาพิษคราวเดียวคนบนโต๊ะนับสิบกว่าคนตายคาที่

คิดไปคิดมา เธอก็วิ่งมาถึงที่หมายแล้ว การ์ดสีทองใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยลวดลายลึกลับลอยอยู่ตรงหน้าเธอ

เซี่ยมู่หยิบมันไว้ในมือ คิดในใจว่าใช้ การ์ดก็กลายเป็นแสงสีทองหลอมรวมเข้ากับร่างกายเธอ ยังไม่ทันได้สัมผัสรายละเอียด ก็รีบหาเป้ที่ซ่อนไว้เมื่อคืนที่ตรงนี้แบกขึ้นหลัง เป้าใบนี้เป็นเธอเก็บออกมาเมื่อคืน ข้างในมีแป้งแผ่นสองอัน น้ำหนึ่งขวดพลาสติก พลั่วเหล็กหนึ่งอัน เสื้อผ้าสองสามชุด แล้วก็ของเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างสมุด ปากกา ยางรัดผม อะไรพวกนี้ แค่นี้ก็แทบจะหามาไม่ได้แล้ว ของดี ๆ ในที่จน ๆ แห่งนี้ก็ไม่มีให้หาเพิ่มอีก

พอดีตอนนั้นเอง ทุกคนเห็นแสงสีขาววาบผ่านตา เวลา 3 นาทีหมดแล้ว

พอเซี่ยมู่ลืมตาขึ้นมาอีกที ก็อยู่บนแพไม้ลำเดี่ยว ๆ ต่อหน้าคือทะเลกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา สุดท้ายก็เหมือนชาติก่อนจริง ๆ นั่นแหละ สิ่งที่คล้ายกำไลข้อมือสีดำที่ข้อมือเบาจนแทบไม่รู้สึก แต่เซี่ยมู่รู้ดี นี่คือตัวกลางของแผงเกม สามารถเรียกแผงเกมที่มองเห็นได้แค่ตัวเองออกมาได้ผ่านการสื่อสารด้วยจิตใจ

แบ่งออกเป็นสี่หน้าจอ ได้แก่ ข้อมูล กระเป๋า แชท ซื้อขาย ด้านบนสุดแสดง โซน 66 - ทะเล - 1,000,000/1,000,000 หนึ่งโซนมีคนหนึ่งล้านคน พอดีสามร้อยโซน

รีบดูข้อมูลอย่างใจจดใจจ่อ ว่าโลกให้พรสวรรค์อะไรกับเธอ ตรวจพบการใช้การ์ดพรสวรรค์ พรสวรรค์ถูกปลุกแล้ว

[ชื่อเล่น: (ยังไม่ได้ตั้ง)

ชื่อ: เซี่ยมู่

เพศ: หญิง

อายุ: 16

เลเวล: LV1(0/10)

ค่าพลังชีวิต: 400(ร่างกาย×100)

ค่ามานา: 3000(จิตใจ×100)

ร่างกาย: 4(ค่าเฉลี่ยมนุษย์ผู้ใหญ่คือ 5)(ไก่กา)

พลัง: 7(อ่อนก็ต้องฝึกเยอะ ๆ)

ความว่องไว: 9(เด่นในหมู่คนแคระ อย่าเพิ่งเย่อหยิ่ง)

จิตใจ: 30(พลังจิต, ความสามารถร่ายคาถา, ไม่เกี่ยวกับไอคิว)(ว้าว~, เหลือเชื่อ)

โชค: 10/e(แก้ไขไม่ได้)(ซวยสุดขีดแล้วจะพลิกดวงไหมเนี่ย?)

เสน่ห์: 5(ต้นผักกาดน้อย~ ใบเหลืองกลางทุ่ง~)

พรสวรรค์ 1: บุตรแห่งป่า: ความผูกพันธาตุไม้อัดแน่นสูงสุด

พรสวรรค์ 2: บุตรแห่งทะเล: ความผูกพันธาตุน้ำอัดแน่นสูงสุด

(พรสวรรค์หลอมรวม: บุตรแห่งธรรมชาติ: ความผูกพันธาตุธรรมชาติอัดแน่นสูงสุด)]

เปลี่ยนไปจริง ๆ ด้วย ชาติก่อนเธอมีพรสวรรค์แค่บุตรแห่งป่าอย่างเดียว ตอนนี้ได้บุตรแห่งทะเลเพิ่มมาอีกหนึ่ง ยิ่งทำให้เธอดีใจก็คือ พรสวรรค์สองอย่างหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวได้

อีกอย่าง อาจเพราะเป็นเพราะการเกิดใหม่ จิตใจของเธอสูงกว่าชาติก่อนตอนเริ่มต้นที่เป็น 9 ไปไม่น้อย

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เซี่ยมู่ก็กรอกชื่อเล่น: เลี้ยงโต๊ะทั้งหมู่บ้าน

ตั้งแรกว่าจะตั้งชื่อว่าความหวังสุดท้ายของทั้งหมู่บ้าน แต่ชื่อนั้นมันช่างน่าสลดสุด ๆ!

ชื่อและเพศซ่อนไม่ได้ แต่ด้านบนสุดมีเลขประจำตัว เลยตั้งค่าซ่อนเลขประจำตัวและข้อมูลส่วนตัวอื่น ๆ ทั้งหมด เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง แต่ไม่ใช่ทำนองร่ายยาวประหลาดแบบก่อนหน้านี้ เสียงนี้เย็นชาและเป็นกลไกมาก

[ยินดีต้อนรับสู่ทวีปเอเซอลาน เกมเอาชีวิตรอดได้กระจายพวกคุณไปยังสี่เขตใหญ่ ได้แก่ ทะเลดาวกระจุย, ป่าเวทมนตร์, แผ่นน้ำแข็งนิรันดร์, ทะเลทรายอาทิตย์อัคนี ฉันคือระบบย่อย 02 ของทะเลดาวกระจุย ต่อไปฉันจะอธิบายกฎของเกมให้ฟัง]

[ทะเลดาวกระจุยมีอากาศแปรปรวนแต่ก็มีรูปแบบอยู่บ้าง นอกจากฤดูฝน, ฤดูร้อน, ฤดูเก็บเกี่ยว, ฤดูหนาวตามปกติ ยังมีฤดูสงบสุขและฤดูพิบัติที่สลับกันไม่เป็นเวลา พวกคุณต้องหาสมบัติจากทะเล อัปเกรดแพ และต้องรับประกันแกนกลางของแพไม่ถูกทำลาย ไม่อย่างนั้นจะเสียสิทธิ์ในการครอบครองแพ]

[ในความมืดมิดซ่อนอันตรายไว้มากมาย แนะนำว่าอย่าออกไปผจญภัยตอนกลางคืน พวกคุณที่เพิ่งเข้าเกมมีช่วงปลอดภัยสามวัน ในช่วงนี้ พวกคุณจะไม่ถูกรบกวนจากคลื่นลม สิ่งมีชีวิตในทะเลดาวกระจุยและมอนสเตอร์ในความมืดจะไม่โจมตีพวกเราโดยพลการ ขอให้พวกคุณมีชีวิตรอดต่อไป สรรเสริญเอเซอลาน!]

เสียงระบบจบลง ด้านหน้าเซี่ยมู่ก็มีแผงแสงผุดขึ้นมาทันที

[ติ้ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตที่ทำสถิติฆ่าคนแรกสำเร็จ ได้รับกล่องสมบัติสถิติ×1

ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตที่ฆ่ามนุษย์ด้วยกันเกินสิบคนเป็นคนแรก ได้รับเหรียญเกียรติยศ "สิบคนสังหาร" ถามว่าประกาศจะไม่ระบุชื่อไหม?]

เซี่ยมู่ไม่คิดว่าพวกไอ้สัสที่ฆ่าไปบนโลกเมื่อก่อนจะนับเป็นสถิติด้วย ประกาศไม่มีรางวัลพิเศษ แถมค่าพลังต่อสู้ตอนนี้ของเธอก็อันตรายมาก รีบกดไม่ระบุชื่อทันที

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตที่ไม่ระบุชื่อที่ทำสถิติฆ่าคนแรกสำเร็จ! ได้รับกล่องสมบัติสถิติ×1]

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตที่ไม่ระบุชื่อที่ทำสถิติฆ่าคนแรกสำเร็จ! ได้รับกล่องสมบัติสถิติ×1]

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตที่ไม่ระบุชื่อที่ทำสถิติฆ่าคนแรกสำเร็จ! ได้รับกล่องสมบัติสถิติ×1]

เธอถึงได้ดูรางวัลที่ได้รับอย่างละเอียด

อย่างแรกคือ "สิบคนสังหาร": (หนึ่งเดียว, อัปเกรดได้)โจมตีพิเศษต่อสิ่งมีชีวิตรูปมนุษย์ +10% ฆ่าสิ่งมีชีวิตรูปมนุษย์ได้ตามจำนวนจะอัปเกรดได้

ดูท่าต่อไปคงมีร้อยคนสังหาร พันคนสังหาร อะไรพวกนั้น เซี่ยมู่สวมมันไว้บนแผง ด้านบนแสดงว่าหนึ่งคนสวมเหรียญเกียรติยศได้สูงสุดสามอัน

จากนั้นก็เลื่อนสายตาไปที่กล่องสมบัติ กล่องสมบัติสถิติเป็นกล่องพิเศษ เป็นกล่องของขวัญสีแดงทอง ไม่มีเลเวล การันตีได้ของสามชิ้น จะเป็นขยะหรือของเทพก็แล้วแต่ดวงมือ

เซี่ยมู่ประนมมือ นึกถึงเทพเจ้าที่เคยได้ยินชื่อในชาติก่อน อธิษฐานขอเทพธิดาแห่งการเก็บเกี่ยว เทพเจ้าแห่งท้องทะเล เทพมารดรแห่งพื้นดิน เทพเจ้าแห่งเวทมนตร์ ฯลฯ ครบทุกองค์แล้ว ถึงได้หายใจเข้าลึก ๆ แล้วเปิดกล่อง แสงสีทองวาบผ่านไปตรงหน้า

ตำนานสีทอง!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป