หลังจากผ่านความวุ่นวายนองเลือดเมื่อวานนี้ ซูชิงเหอก็รู้ดีว่าพวกคนบ้านใหญ่คงไม่กล้าโผล่หัวออกมาอีกในระยะเวลาอันสั้นนี้แน่นอน
ถึงแม้จะยังไม่ยอมรับในใจ แต่ก็ควรจะรู้จักความกลัวเสียที
ดังนั้นเช้าวันนี้ พอฝึกฝนลูกแฝดเสร็จ กินข้าวต้มข้าวฟ่างที่หลิวซื่อต้มให้เรียบร้อย ซูชิงเหอก็โยนขวานที่ซื้อมาใหม่เมื่อวานลงในกระจาดหลัง แล้วตรงดิ่งไปยังภูเขาหลังหมู่บ้าน
เป้าหมายวันนี้ชัดเจนมาก: ไม่ใช่การล่าสัตว์ แต่เป็นการเก็บเห็ด
เมื่อสองวันก่อนตอนขึ้นเขาล่าสัตว์ นางแอบเห็นเห็ดอวบอ้วนมากมายในป่าลึก
เพียงแต่ตอนนั้นตั้งใจล่าเหยื่อขนาดใหญ่ เพื่อแก้วิกฤตการอยู่รอดของครอบครัวได้ทันที การเก็บเห็ดจึงต้องเก็บไว้ทีหลัง
ตอนนี้หมูป่าขายไปแล้ว ปัญหาพื้นฐานเรื่องกินเรื่องใส่เริ่มคลี่คลาย การเก็บเห็ดจึงถูกหยิบยกขึ้นมาบนแผนโดยธรรมชาติ
หนึ่ง คุณหนูเฉินเจ้าของร้านลมฤดูใบไม้ผลิพูดเองว่าร้านรับซื้อของป่าด้วย เห็ดก็แลกเงินได้
สอง และที่สำคัญที่สุด—ในยุคสิ้นโลกสิบปี ต่อให้เป็นเห็ดสดก็ยังนับเป็นของมีค่า ขนาดขนมปังขึ้นราก็ยังเป็นสมบัติ
พอข้ามเวลามาที่นี่ เห็นเห็ดอวบอ้วนเต็มผืนป่า ความปรารถนาทั้งทางกายและทางใจแทบจะท่วมท้นจนจมดิ่ง
ตอนนี้นางอยากเก็บของมีค่าอร่อยๆ พวกนี้กลับบ้านให้หมด ต้มไก่ ผัดเนื้อ ราดหน้าเส้น…แค่นึกถึงความหอมสดชื่นนั้น น้ำลายก็แทบจะไหลออกมาแล้ว
แน่นอนว่านอกจากการเก็บเห็ดแล้ว วันนี้นางยังมีภารกิจสำคัญอีกอย่าง—การตัดฟืน
ฟืนในบ้านตอนนี้ ต่อให้ไม่ต้องเผาเตียงอุ่นหน้าร้อนก็ยังไม่พอใช้ไฟในครัวสามวัน