ตั้งแต่เดินเข้าบ้านจนนั่งลง ตาหลิ่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ อมท่อยาสูบแห้ง สูบปุ้ย ๆ ไปเรื่อย ใบหน้าไร้อารมณ์ ไม่พูดคำแสดงความยินดีสักคำ
ป้าใหญ่หลิวชุ่ยหลานกับลุงใหญ่เจ้าอ่อนนิวก็นั่งอยู่ข้าง ๆ ลุงใหญ่ก้มหน้านิ่งไม่พูด ป้าใหญ่กลับเหลือบมองไก่ตัวผู้กับไข่แดงที่ซูชิงเหอนำมาบ้างเป็นระยะ ๆ ริมฝีปากขยับเล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่พูดอะไรออกมา
ซูชิงเหอก็ไม่ใส่ใจ
วันนี้ที่นางมาที่นี่ ก็แค่มาบอกกล่าวให้ครบถ้วนตามธรรมเนียม ซึ่งทัศนคติของบ้านหลิวจะเป็นอย่างไร นางไม่ได้หวังอะไรไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
นั่งอยู่พักหนึ่ง ซูชิงเหอก็ลุกขึ้นยืน เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "ยาย ตา งั้นหนูขอตัวกลับก่อนนะ ต้องไปที่ตลาดซื้อตีนหมูให้แม่สักสองสามชิ้น"
ยายหลิวเหล่าไท่พอได้ยินก็รีบลุกขึ้นยืนทันที "รอฉันก่อน ฉันจะไปกับแก ไปดูแม่แกด้วย"
พูดจบก็หันหลังเดินเข้าห้องชั้นใน ค้นหาของเก็บของอย่างรีบเร่ง
ซูชิงเหอก็ยืนรออยู่ในห้องโถงใหญ่
ไม่นาน ป้าใหญ่หลิวชุ่ยหลานก็ลุกขึ้น เดินตามเข้าไปในห้องชั้นในด้วย
ในไม่ช้า ซูชิงเหอก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันเบา ๆ ดังออกมาจากด้านใน
ประสาทสัมผัสทั้งห้าของนางเฉียบคมกว่าคนธรรมดามากนัก ต่อให้ทั้งสองคนจะลดเสียงลงมากเพียงใด นางก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน
"แม่ นี่แม่ทำอะไรเนี่ย? จินเป่ากับหยินเป่าทุกวันก็ต้องกินไข่เหมือนกันนะ แม่เอาไปให้อาสาวหมดแบบนี้ แล้วสองคนนั้นจะกินอะไร?" น้ำเสียงของหลิวชุ่ยหลานแฝงความไม่พอใจอย่างชัดเจน
น้ำเสียงของยายหลิวเหล่าไท่ก็หนักลงเช่นกัน "ยังไงนางก็เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของแก! นางคลอดลูกชาย ฉันเป็นยายจะถือไข่ไปเยี่ยมสักหน่อย จะว่าอะไร? แถมหลานสาวของแกวันนี้ยังยกไข่แดงกับไก่ตัวผู้มาบอกข่าวดีให้ ตรงนี้แกขาดทุนอะไร?"