เมื่อเห็นอันอันกับคังคังหลับไปแล้ว ซูชิงเหอก็ย่องออกจากห้องอย่างเบามือ และปิดประตูตามหลัง
นางกลับมาที่ห้องของตัวเอง ปิดประตู ใส่กลอน และมั่นใจว่าไม่มีใครจะเข้ามาได้แล้ว จึงขยับความคิด วูบหนึ่งก็เข้าไปในพื้นที่มิติ
ภายในพื้นที่มิติยังคงมีอุณหภูมิและความชื้นคงที่ แสงไฟนุ่มนวล แตกต่างจากโลกภายนอกที่หนาวเย็นราวกับคนละโลก
ซูชิงเหอเดินไปที่ห้องทำงาน เปิดคอมพิวเตอร์ และเปิดข้อมูลการทำสบู่ที่เตรียมไว้ออกมาอ่านอย่างละเอียดอีกครั้ง
ตอนที่อ่านนิยายเมื่อก่อน นางมักคิดว่าการทำสบู่มีแค่ขี้เถ้าจากเตาไฟกับน้ำมันก็พอแล้ว ง่ายมาก
แต่พอศึกษาอย่างละเอียดแล้วถึงรู้ว่า การใช้แค่ขี้เถ้าจากเตาไฟกับน้ำมันจะได้สบู่อ่อน ๆ ลักษณะคล้ายข้น ๆ ซักผ้าก็พอใช้ ล้างมือก็พอรับได้ แต่จะเอามาอาบน้ำหรือล้างหน้าก็ยังไม่ค่อยดี
หากอยากได้สบู่แข็ง ฟองเยอะ ใช้ล้างหน้าอาบน้ำได้ดี ขั้นตอนสำคัญอยู่ที่ปูนขาวดิบ
น้ำด่างจากขี้เถ้าจากเตาไฟมีฤทธิ์ชำระล้างอ่อนอยู่แล้ว และมีสิ่งสกปรกเจือปนมาก
เมื่อใส่ปูนขาวดิบลงไป จะเกิดปฏิกิริยาเคมีทำให้ได้ด่างเข้มข้น และตกตะกอนสิ่งสกปรกพวกแคลเซียมแมกนีเซียมออกไป
น้ำด่างที่ได้จะเข้มข้นกว่า ใสกว่า สบู่ออกมาจะแข็งกว่า ฟองเยอะกว่า และระยะเวลาในการทำให้สุกก็จะลดลงจากหนึ่งเดือนเหลือประมาณสองสัปดาห์