เช้าตรู่วันพิธีอาบน้ำแรกเกิด แม่จิวก็ลุกขึ้นมาจัดการงานตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง
บนเตาไฟต้มน้ำร้อนไว้สองหม้อใหญ่ ไอน้ำสีขาวโขมงอบอวลไปทั่วห้องครัวจนอุ่นสบาย
ยายเจ้าเป็น "ยายตำแย" วันนี้ มาถึงตั้งแต่เช้าพร้อมเครื่องไม้เครื่องมือ ถือมัดโกฐจุฬาลัมพาติดมือมาด้วย ใบหน้ายิ้มแย้ม
หลิวชุ่ยผิงนั่งพิงอยู่ที่หัวเตียง อุ้มอันอันลูกคนโตไว้ในอ้อมแขน ส่วนแม่จิวอุ้มคังคังลูกคนเล็ก
เจ้าตัวเล็กทั้งสองถูกห่อด้วยผ้าห่มผืนใหม่เอี่ยม เผยออกมาแค่สองหน้าน้อย ๆ ย่นยู่ หลับกันอย่างสบายใจ ไม่รู้เลยว่าวันนี้ตัวเองต่างหากที่เป็นตัวเอก
ซูชิงเหอจัดโต๊ะสองตัวในห้องโถงใหญ่
บนโต๊ะหนึ่งวางกระถางธูปและเครื่องสักการะ ใช้บูชาเทพธิดาส่งบุตรและเทพธิดาเร่งคลอด ควันธูปโชยตลบ ดูเคร่งขรึมน่าเกรงขาม
อีกโต๊ะหนึ่งวางขนมและผลไม้หลายจาน ถั่วลิสง พุทราจีน ผลไม้ตากแห้ง ขนมข้าวเหนียวดอกกุ้ย แม้ไม่ใช่ของมีค่าอะไร แต่จัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ดูเป็นมงคลสดใส ไว้ต้อนรับแขกที่มาร่วมพิธี
สองคนแรกที่มาถึงคือคุณปู่และคุณย่า
คุณย่าหิ้วตะกร้าไข่มาหนึ่งใบ พอเข้าประตูมาไม่ทักทายใคร โยนตะกร้าให้ซูชิงเหอแล้วตรงดิ่งเข้าไปในห้องของหลิวชุ่ยผิง ยิ้มแก้มแทบปริไปดูเด็ก ๆ "อุ๊ย! เจ้าสองคนนี้ แค่คืนเดียวนะ รู้สึกโตขึ้นเยอะเลย! ดูจมูกดูตาสิ หล่อกว่าตอนพ่อเขาเด็ก ๆ เสียอีก!"
ตั้งแต่ทั้งสองเกิดมา หล่อนแทบจะมาทุกวัน คอยช่วยดูแลหลิวชุ่ยผิง ช่วยอุ้มช่วยกล่อม ใส่ใจยิ่งกว่ายายแท้ ๆ เสียอีก
ต่อมาหลี่เจิ้งและซุนซื่อก็มาถึง
ซุนซื่อถือผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดมาสองสามศอก บอกว่าจะเอาไปทำเสื้อผ้าให้เด็ก ๆ แม้เนื้อผ้าจะไม่ดีเลิศเท่าไร แต่ก็หนานุ่ม เหมาะกับใส่แนบตัว