จากร้านตีเหล็กออกมา อารมณ์ของซูชิงเหอดูดีมากเป็นพิเศษ
ต่อไปก็ควรไปซื้อเสื้อผ้าชั้นเดียวให้คนในครอบครัวแล้ว
ก่อนหน้านี้เงินไม่ค่อยมี เธอคิดไว้ว่าจะประหยัดไว้ก่อน รอให้หลิวซื่อเย็บเสื้อสำลีเสร็จก่อนค่อยว่ากันเรื่องเสื้อชั้นเดียว
แต่ตอนนี้ในพื้นที่มิติมีเงินกว่า 100 ตำลึงจากการขายโสม เธอไม่อยากทำให้ตัวเองและครอบครัวต้องลำบากอีกแล้ว
ซูชิงเหอเปลี่ยนเส้นทางเดิน เข้าไปในร้านขายผ้าที่ใหญ่ที่สุดในเมือง——ร้านรุยเฟิงเซียง
บนชั้นวางของในร้าน ผ้าหลากสีสันวางเรียงราย ตั้งแต่ผ้าป่านหยาบราคาถูก ผ้าเยอ ไปจนถึงผ้าฝ้ายที่ดูดีขึ้นหน่อย และผ้าแพรพรรณที่เธอยังไม่กล้าคิดถึงในตอนนี้ ครบครันทุกอย่าง
เสมียนหนุ่มเดินเข้ามารับ ตอนที่เห็นเธอแต่งตัวเรียบง่าย แต่ท่วงท่าสงบนิ่ง ดวงตาใสแจ๋ว ก็ไม่กล้าละเลย: “คุณหนู อยากได้อะไรหรือเปล่าคะ”
“น้องชาย ฉันอยากดูเสื้อผ้าสำเร็จรูป เนื้อผ้าฝ้ายละเอียด”
เสื้อผ้าที่ใส่ข้างนอกจะซื้อแบบกลางๆ ก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้จะซื้อเสื้อชั้นเดียวที่ใส่ติดเนื้อ ต้องเลือกผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดเท่านั้น ใส่แล้วถึงจะสบายตัว