เสียงของจียิ่นเหยียนหยุดกึก
เมื่อเห็นเซียวสือเหยี่ยนโบกใบสัญญากู้ในมือ จียิ่นเหยียนก็รีบก้าวเข้าไป อยากแย่งใบสัญญากู้ที่ตัวเองเขียนไว้กลับคืนมา
เธออยากย้อนเวลากลับไปตบหน้าตัวเองตอนที่เขียนใบสัญญากู้สักหลายฉาด
ทั้งที่เซียวสือเหยี่ยนบอกแล้วว่าไม่ต้องเขียนใบสัญญากู้ แต่เพื่อแสดงบทบาทให้แนบเนียน เธอกลับเป็นฝ่ายเขียนใบสัญญากู้ขึ้นมาเอง
ถ้าเซียวสือเหยี่ยนถือใบสัญญากู้มาทวงถึงที่ เธอก็ไม่มีทางไม่คืนเงิน
จียิ่นเหยียนจะลงมือสำเร็จได้อย่างไร?
เซียวสือเหยี่ยนแค่ถอยไปก้าวเดียว จียิ่นเหยียนก็พุ่งผ่านเขาไปด้านข้าง หยุดไม่อยู่เพราะแรงเฉื่อย เกือบจะล้มหน้าคะมำลงกับพื้น
“คุณทำอะไรน่ะ?” ชายคนหนึ่งพรวดเข้ามาจากด้านข้าง รีบประคองจียิ่นเหยียนขึ้นมา แล้วจ้องเซียวสือเหยี่ยนอย่างโกรธเกรี้ยว
“ตู้จง?”
เซียวสือเหยี่ยนหมดคำจะพูด อีกฝ่ายก็เป็นหนึ่งในหมาเลียของจียิ่นเหยียน
ชาติกำเนิดของเขาก็ไม่ได้ดีนัก ถึงขั้นไม่นับว่าเป็นลูกหลานในเขตบ้านพักด้วยซ้ำ
พ่อแม่ของเขาเป็นพนักงานทำความสะอาดในเขตบ้านพัก อาศัยอยู่ในบ้านชั้นเดียวแถวหนึ่งด้านหลังเขตบ้านพัก เรียกได้ว่าแค่มาพักอาศัยชั่วคราวเท่านั้น
เมื่อก่อนตู้จงดูถูกเซียวสือเหยี่ยนที่แซ่เดียวกับตัวเองมาโดยตลอด
เกิดในเขตบ้านพักแล้วจะยังไง?
ชีวิตที่เป็นอยู่ยังสู้เขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
เขาเองก็เป็นหนึ่งในหมาเลียของจียิ่นเหยียน ปกติเวลาเห็นจียิ่นเหยียนสนิทกับเซียวสือเหยี่ยนมากกว่า เขาก็หึงหวงจนเดือดดาลแต่ทำอะไรไม่ได้
ตอนนี้พอเห็นจียิ่นเหยียนกับเซียวสือเหยี่ยนมีเรื่องกัน เขาก็รีบพุ่งเข้ามาอย่างดีใจ อยากรับบทอัศวินพิทักษ์สาวงาม