"เจ้าไม่ใช่คนตระกูลตู้ รีบออกไปจากตระกูลตู้เสีย"
"ตู้สือเหยี่ยน หรือไม่ก็ เซียวสือเหยี่ยน เจ้าคือคนตระกูลเซียว พ่อแม่ของเจ้ากำลังจะถูกส่งไปฟาร์มในไม่ช้านี้ เจ้าก็รีบตามไปเถอะ"
เซียวสือเหยี่ยนลืมตาขึ้น มองภาพที่ทั้งไม่คุ้นเคยและคุ้นตาอยู่ตรงหน้า
บอกว่าไม่คุ้น เพราะที่นี่เขาไม่เคยมา
บอกว่าคุ้นตา เพราะสถานที่แห่งนี้ปรากฏในความฝันของเขาหลายครั้ง
บางครั้งแม้แต่ตอนกลางวันแสกๆ เขาก็เห็นมันขึ้นมาในห้วงมโนภาพ
เขาแปลกใจนัก ตอนเด็กเคยพูดถึงไปสองสามครั้ง กลับถูกคนอื่นขู่หลอกว่าเขาเปิดตาทิพย์เห็นผี จะจับส่งห้องแล็บไปผ่า
ต่อมาเขาก็เลยไม่พูดถึงอีก
หลังจากนั้น โลกาวิบัติก็อุบัติขึ้น และเขาก็เริ่มต้นดิ้นรนเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก
ผ่านความเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายหลายครั้ง เขาจึงปลุกพลังคู่ธาตุน้ำและมิติได้
แต่สุดท้ายก็ต้องตายด้วยเงื้อมมือซอมบี้คลั่งเพื่อช่วยผู้มีพลังสายการรักษาคนหนึ่ง
แน่นอน เหตุที่เขายอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อช่วยอีกฝ่าย
ก็เพราะในมือของอีกฝ่ายมีเครื่องมือสำคัญที่จะทำให้วิญญาณของเขาสมบูรณ์
ใช่แล้ว ผู้มีพลังสายการรักษาคนนั้นตรวจรักษาเขาแล้วพบว่า วิญญาณของเขามิได้ครบถ้วน มีเพียงสองวิญญาณสี่จิต
อีกหนึ่งวิญญาณสามจิตนั้นไม่ได้อยู่ในร่างของเขา
อีกฝ่ายยังประหลาดใจมากว่า เซียวสือเหยี่ยนที่มีวิญญาณไม่ครบถ้วนนั้นรอดชีวิตมาได้อย่างไร
ทั้งยังปลุกพลังจนแข็งแกร่ง เป็นถึงผู้แข็งแกร่งในหมู่ผู้มีพลัง
อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างจบลงพร้อมกับความตายแล้ว
เดี๋ยวก่อน ข้ายังไม่ตาย?
เซียวสือเหยี่ยนตระหนักถึงความจริง จากนั้นในสมองก็พลันฉายชุดความทรงจำทั้งหมดของร่างนี้
ตั้งแต่เกิด ถูกรับตัวสลับผิด ประสบการณ์สิบหกปีในตระกูลตู้
แค่นั้นยังไม่จบ
เซียวสือเหยี่ยนยังเห็นภาพของร่างนี้ที่ตรากตรำทำงานอย่างไม่ปริปากบ่นในตระกูลตู้ แล้วยังถูกส่งออกไปชนบท
ต่อจากนั้นก็กลับมาในเมืองผ่านการสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย
เรียนจบ ได้งานทำ
เพื่อหาผลประโยชน์ให้พวกพี่น้องตระกูลตู้ จึงถูกองค์กรไล่ออก
หลังจากนั้นก็ลงไปค้าขาย
ถูกคนตระกูลตู้ดูดเลือดมาตลอดชีวิต สุดท้ายก็ตายอย่างน่าอนาถ
ทว่าภาพในความทรงจำนั้น ไม่มีคนตรงหน้าคนนี้อยู่เลย
ไม่ใช่ ไม่ใช่เลย ในตอนที่ถูกคนตระกูลตู้ดูดเลือด สุดท้ายก็สละไตข้างหนึ่ง ตับครึ่งกลีบ แล้วตายอย่างน่าอนาถ
คนคนนี้เคยปรากฏตัว
ตอนนั้นเขา เอ่อ เหมือนจะชื่อว่าตู้เจี้ยนหยาง?
ลูกชายของตระกูลตู้ล้วนเป็นรุ่น "เจี้ยน"
ส่วนเซียวสือเหยี่ยนนั้น เพราะเป็นฝาแฝดกับลูกสาวคนเล็ก ตู้สือชู จึงใช้คำว่า "สือ" นำหน้าชื่อไปด้วยกัน
ตอนนั้นคนตระกูลตู้ทั้งบ้านยิ้มร่า และยังพูดประโยคหนึ่งที่ทำให้เซียวสือเหยี่ยนอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก
"ในที่สุดเขาก็ตาย ข้าจะได้กลับมาตระกูลตู้อย่างเปิดเผยเสียที"
"ใช่แล้ว น้องชาย เจ้าเองก็อดทนรอจนผ่านพ้นร้ายกลายเป็นดี ว่าแต่ช่วงหลายปีมานี้เงินที่ได้คืนมาจากหมอนั่น เจ้าก็ใช้ไม่น้อยนะ พ่อแม่เพราะเจ้าไม่สามารถกลับบ้านอย่างเปิดเผยได้ ก็เลยชดเชยให้เจ้ามากไม่น้อยเลย"
ตูม
ภาพต่างๆ ตรงหน้าเซียวสือเหยี่ยนล้วนสลายหายไป เขาเข้าสิงร่างวิญญาณคืนสู่ที่ทาง รู้สึกใช้พลังจิตมากเกินไปจนเกือบจะล้มลง
สิ่งที่ตกมาถึงสายตาของเฉินซูเสีย ก็คือท่าทีที่เซียวสือเหยี่ยนไม่ยอมออกจากตระกูลตู้
นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มองดูบุตรชายแท้ๆ แล้วทำใจเด็ดขาดพูดว่า "สือเหยี่ยน ไม่ใช่แม่ไม่รักลูก
มันเป็นเพราะว่าปีนั้นในโรงพยาบาล มีการรับเด็กสลับตัวกัน
ตอนนี้เจี้ยนหยางกลับมาแล้ว เขาไม่อาจยอมรับการมีอยู่ของเจ้าได้ และทางพ่อแม่ของเจ้า..."
นางลังเลเล็กน้อย แล้วก็ยังพูดต่อว่า "เอาเถอะ รีบกลับตระกูลเซียวไปเสียเถิด
ถือโอกาสที่พ่อแม่ของเจ้ายังไม่ถูกส่งลงชนบท เจ้าเองก็รีบไปพบหน้าพวกเขาด้วย อย่างไรเสีย พวกเขาก็คือพ่อแม่แท้ๆ ของเจ้า"
เซียวสือเหยี่ยนใช้พลังพลังจิตกวาดตรวจบ้านไปรอบหนึ่ง
รู้ว่าตู้จิ่นเฉิงซึ่งเป็นเจ้าบ้านตระกูลตู้ก็อยู่ในบ้านด้วย
แต่เขาไม่ยอมออกมา
บางทีอาจจะคิดอะไรอย่างอื่นอยู่ก็ได้
เขาไม่ได้ออกมา และไม่ได้ส่งเสียงใดๆ
เซียวสือเหยี่ยนเข้าใจแล้วว่ามีบางอย่างผิดไปจาก "อนาคต" ที่เขาเคยเห็น
ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างผิดพลาดเกิดขึ้น
คงไม่ใช่เขาใช่ไหม?
ข้ามภพ
เซียวสือเหยี่ยนนึกถึงคำคำนี้ขึ้นมา "ปีนั้นหยกวิญญาณสมุทรที่อยู่กับผู้มีพลังสายการรักษาคนนั้น มันไม่ใช่ของที่สามารถเติมเต็มส่วนที่พร่องของวิญญาณข้าได้หรอกหรือไง?
ทำไมยังพาข้าข้ามภพมาที่นี่ได้อีก"
เซียวสือเหยี่ยนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สำหรับตู้เจี้ยนหยางที่อยู่ตรงหน้า เขากลับรู้ฐานะของอีกฝ่ายแล้ว
สายตาเลื่อนลงต่ำ เซียวสือเหยี่ยนเห็นหีบไม้หวายใบหนึ่ง
ตู้เจี้ยนหยางรีบใช้ขาบังหีบนั้นไว้ พลางพูดว่า "เซียวสือเหยี่ยน รีบกลับไปเถอะ"
จากความทรงจำใน "อนาคต" นั้น เซียวสือเหยี่ยนรู้ดีว่า ดูเหมือนพ่อแม่ของตระกูลเซียวจะเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นในภายหลัง
ส่วนในความทรงจำตอนนี้ ก็คือปี 1973 ช่วงเวลาที่ขบวนการขึ้นเขาลงชนบทกำลังรุ่งเรืองถึงขีดสุด
และก็เป็นช่วงเวลาที่เหล่าปัญญาชนต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ยาก
พ่อแม่ของตระกูลเซียวเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยในเมืองหลวง ในช่วงเวลานี้ถูกคนปรักปรำ จำต้องถูกส่งไปยังคอกวัว
แต่นับว่ายังดีที่ก่อนถูกส่งตัวไปนั้น พวกเขาได้ลงประกาศในหนังสือพิมพ์ตัดขาดความสัมพันธ์กับลูกๆ ทุกคน
งั้นนี่ก็เป็นเหตุผลที่ตู้เจี้ยนหยางกลับมาได้งั้นหรือ?
ไม่ใช่ ตู้เจี้ยนหยางรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นคนตระกูลตู้?
ใครเป็นคนบอกเขา?
ในความทรงจำเกี่ยวกับอนาคต รู้เพียงว่าตู้เจี้ยนหยางกลับมานานแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าเขากลับมาตอนไหน
เซียวสือเหยี่ยนเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
แต่ตามตรรกะแล้ว
พ่อแม่ของตระกูลเซียวก็น่าจะถูกส่งไปคอกวัวในช่วงสองสามวันนี้ แต่ยังไม่ได้ออกเดินทาง
หากตู้เจี้ยนหยางรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ว่าตนเองเป็นลูกของตระกูลตู้ละก็ เป็นไปได้ว่าเขาคงหยิบฉวยทรัพย์สมบัติของตระกูลเซียวไปมากมายแล้ว
ไม่น่าจะมาเอาตอนนี้
ในความทรงจำอนาคต ตู้เจี้ยนหยางไม่ได้ปรากฏตัวมาไล่เขาออกจากบ้านแบบนี้
นี่หมายความว่า เดิมทีอีกฝ่ายไม่รู้เรื่องนี้เลยงั้นหรือ?
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ตู้เจี้ยนหยางกลับชาติมาเกิดใหม่?
การข้ามภพของตัวเองทำให้เซียวสือเหยี่ยนนึกถึงความเป็นไปได้ข้อนี้
อย่างนั้นแล้ว ในหีบไม้หวายนั้นก็ต้องมีทรัพย์สมบัติของตระกูลเซียวแน่ๆ
"เจ้าทำอะไร เจ้าเข้ารังอีกาจนนึกว่าตัวเองเป็นนกกระยาง ใช้ฐานะของข้ามาตั้งสิบหกปีแล้ว ยังจะหน้าด้านครองที่อยู่ไม่ยอมไปอีกหรือ"
ตู้เจี้ยนหยางขมวดคิ้ว ดุด่า "ตระกูลเซียวมีพื้นเพเป็นเจ้าที่ดิน ตระกูลฉายก็เป็นพวกนายทุน
พวกเขาต้องถูกส่งเข้าคอกวัว ลงฟาร์ม
เจ้าอยู่ที่บ้านข้า ยังจะคิดลากครอบครัวข้าให้พลอยลำบากไปด้วยหรือ อย่างไรพ่อแม่ข้าก็เลี้ยงเจ้ามาสิบหกปี เจ้ายังมีหน้าอยู่ได้อย่างไรกัน"
เมื่อได้ยินคำพูดของตู้เจี้ยนหยาง เฉินซูเสียก็ไม่มีท่าทีอาลัยอาวรณ์แบบก่อนหน้านั้นหลงเหลืออีก
สาเหตุที่นางอาลัย ก็เพราะไม่อยากเสียนายเซียวสือเหยี่ยน คนรับใช้ประจำบ้านไป
แต่ตอนนี้เซียวสือเหยี่ยนกำลังจะพาลให้ครอบครัวของตัวเองเดือดร้อน เกรงว่าตำแหน่งของตู้ผู้เฒ่าจะไม่ปลอดภัย
ถ้าเกิดพลอยทำให้ลูกๆ ของครอบครัวต้องถูกส่งไปฟาร์ม
นั่นก็แย่แล้ว
เฉินซูเสียจึงพูดขึ้นทันที "เซียวสือเหยี่ยน เจ้าเองก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ลูกของตระกูลตู้
ตระกูลตู้ของเราไหนเลยจะเลี้ยงเจ้ามาสิบหกปี เจ้ายึดครองฐานะของลูกชายข้ามาตั้งสิบหกปี
ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่น่าจะกลับคืนสู่ร่องรอยเดิม เจ้ารีบออกไปเสียเถอะ อย่าให้สมาคมตัดหางจับได้ ถึงตอนนั้นก็สายเกินไป"
นี่สินะธาตุแท้ของเฉินซูเสีย
ตู้จิ่นเฉิงดูแล้วก็ไม่น่าจะใช่คนดีอะไร
เสือยิ้มยาก จอมปลอม?
เซียวสือเหยี่ยนมองตู้เจี้ยนหยางอย่างเหยียดหยัน แล้วพูดว่า "ไม่ต้องบอก ข้าเองก็จะไม่อาศัยอยู่ต่อ
ตระกูลตู้ไม่ใช่ที่ที่ดีอะไร เจ้าคิดว่าข้าอยากอยู่รึ"