เซียวสือเหยี่ยนไม่รีบร้อน เขาลองทดสอบดูแล้วพบว่าพลังจิตของตัวเองสามารถควบคุมสิ่งของภายในเมืองเล็กแห่งความสุขได้
ยกเว้นบริเวณที่ถูกปกคลุมด้วยหมอก
กระท่อมมุงจากหลังนี้มีทั้งหมดสองห้อง ห้องหนึ่งเป็นห้องนอน ข้างในมีเตียงไม้กระดานหนึ่งเตียง บนเตียงมีผ้าห่มบาง ๆ หนึ่งผืนกับหมอนบรรจุบัควีตหนึ่งใบ
ด้านล่างปูเสื่อฟางไว้ผืนหนึ่ง
เรียบง่ายจริง ๆ
เซียวสือเหยี่ยนบ่น
แต่ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพียงของชั่วคราว รอให้เขาค่อย ๆ สำรวจดูว่าจะอัปเกรดมิตินี้ได้อย่างไร
นี่เป็นแม่แบบที่เอามาจากเกม ถึงจะไม่รู้ว่ามันตามเขามาได้อย่างไร
แต่ภายหลังก็คงต้องมีการอัปเกรดแน่นอน
ถัดมาคือห้องรับแขกด้านนอกห้องนอน มีเพียงโต๊ะไม้กระดานโล่ง ๆ หนึ่งตัว รอบโต๊ะมีม้ายาวสองตัว
บนโต๊ะมีชุดน้ำชาเรียบง่ายหนึ่งชุด กาน้ำชาหนึ่งใบกับถ้วยชาสองใบ
จากนั้นก็เป็นชุดจานชามกับตะเกียบ จานสี่ใบ ชามสองใบ และตะเกียบสองคู่
นอกจากนี้ก็ไม่มีอะไรอีก
นอกกระท่อมมุงจากเป็นลานบ้าน ล้อมรอบด้วยรั้วไม้ไผ่ ด้านในมีพื้นที่ประมาณสิบตารางเมตร
มุมหนึ่งของลานบ้านมีบ่อน้ำอยู่หนึ่งบ่อ แต่ไม่มีแม้แต่ถังน้ำสักใบ
ข้าง ๆ กันยังมีซุ้มองุ่นอีกหนึ่งแห่ง
ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่มีอยู่ในเมืองเล็กแห่งความสุขตอนนี้
อ้อ เงินกับเครื่องประดับที่เขาเอาออกมาจากกล่องไม้หวายของตู้เจี้ยนหยางก่อนหน้านี้ ก็วางอยู่ในห้องรับแขกนั่น
“ยังดีที่ข้างในไม่มีของกิน ไม่อย่างนั้นวางไว้บนพื้นตรง ๆ แบบนี้ก็คงกินไม่ได้”
หลังจากตรวจดูแล้ว สถานการณ์ในตอนนี้ก็เป็นอย่างที่เห็น