ระบบ: “นายหญิง อิงชวนฟื้นแล้วค่ะ”
“โอ้โห โดนฉินจ้าวหยวนจับได้แล้ว พวกเขากำลังตีกันอยู่”
ซังหลิงฟังระบบถ่ายทอดสด ดวงตาหยีโค้ง “บังเอิญจังเลยนะ?”
ที่จริงฉินจ้าวหยวนก็น่าจะเริ่มสงสัยได้แล้ว ต่อให้เขาไม่จับได้ว่าอิงชวนเพิ่งออกไปจากที่ของเธอ ก็คงสงสัยตัวจริงของอิงชวนอยู่ดี
ซังหลิงกำลังฟังระบบพูดจ้อไม่หยุด ฉินจ้าวหยวนก็เดินเข้ามาจากด้านนอก
ปกติเขาก็ดูดุดันอยู่แล้ว ตอนนี้ใบหน้ายิ่งปกคลุมด้วยไอเย็นยะเยือก เย็นชาจนถึงกระดูก
ซังหลิงหันไปมองเขาแวบหนึ่ง
ฉินจ้าวหยวนกลับไม่ได้พุ่งเข้ามากอดและจูบเธอทันทีเหมือนทุกวัน
“ฉินจ้าวหยวน!” ซังหลิงหรี่ตา น้ำเสียงเอาแต่ใจ “ทำหน้าบึ้งแบบนั้นใส่ใครกัน?!”
ฉินจ้าวหยวนชะงักไป เขามัวแต่คิดว่าจะจัดการอิงชวนให้ตายอย่างไร จนเผลอละเลยซังหลิงไปด้วย
พอเห็นภรรยาของตัวเองทำหน้าบึ้ง เขาก็ขมวดคิ้วทันที ก่อนก้าวฉับ ๆ เข้าไปหาและยื่นมือจะกอดเธอ “ขอโทษนะหลิงหลิง ผมไม่ได้ทำหน้าบึ้งใส่คุณ ผมแค่...นึกถึงคนที่น่ารำคาญคนหนึ่ง ก็เลยใจลอยไปหน่อย”
“ถอยไป”
ซังหลิงยกเท้าขวางเขาไว้ ไม่ยอมให้เข้ามาใกล้ “งั้นบอกมาสิ ว่าคนที่น่ารำคาญคนนั้นเป็นใคร?”
“อิงชวน”
ฉินจ้าวหยวนตอบตรง ๆ “เขาน่ารำคาญมาก เป็นศัตรูคู่อาฆาตของผม นิสัยโหดเหี้ยมเจ้าเล่ห์ ชอบลอบเล่นงานคนอื่นที่สุด”
ฉินจ้าวหยวนพูดไปพลางสังเกตสีหน้าซังหลิงไปด้วย
ซังหลิงแทบจะหัวเราะตายอยู่ในใจ วิธีใส่ร้ายป้ายสีของฉินจ้าวหยวนต่ำชั้นเกินไปแล้ว