แค่หายใจ พวกเขากลับหาว่าฉันแพรวพราว

ตอนที่ 569 พวกเขาว่าฉันแพรวพราว ทั้งที่แค่หายใจ

6 นาที· 1.5K คำ

ห้องอาหารของคาสิโนกว้างขวาง มีอาหารให้เลือกหลากหลาย

ซังหลิงรู้สึกว่าที่นี่เหมือนแดนสุขาวดีขนาดย่อม ความปรารถนาสารพัดล้วนได้รับการเติมเต็ม เพียงแต่เป็นแดนสุขาวดีในด้านมืดเท่านั้น

ผู่สยงสงสัยนักว่าหนุ่มโสดสนิทอย่างโนแลนไปรู้จักสาวสวยบริสุทธิ์แบบนี้ได้อย่างไร น่าเสียดายที่นาตาลีรู้กาลเทศะกว่าเขามาก ถึงกับลากเขาออกไปเสียได้

ทั้งสองจึงได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง

ซังหลิงไม่ได้หิวมากนัก เธอกินไปสองคำก็เงยหน้ามองโนแลน กินอีกสองคำแล้วก็เงยหน้าขึ้นมาอีก

โนแลนจุ๊ปากเบา ๆ “อยากพูดอะไรก็พูดมาตรง ๆ”

ซังหลิงยิ้มจนดวงตาโค้ง ก่อนเผยรอยยิ้มหวานหยดออกมา

เป็นรอยยิ้มที่ชวนให้ปฏิเสธได้ยากนัก

“คุณเอ็นคะ คือว่า... เงินที่ฉันโอนให้คุณ...”

“หืม?” โนแลนเข้าใจคำใบ้ของเธอ แต่เมื่อความคิดเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมา เขาก็ยกยิ้มมุมปาก “ไม่ใช่เงินตอบแทนที่เธอให้ฉันหรอกเหรอ หรือเธอคิดว่าชีวิตตัวเองมีค่าไม่ถึงเงินเท่านี้?”

ซังหลิงชะงัก สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นน้อยใจในทันที

เธอแคะนิ้วไปมา กลั้นใจทั้งที่เจ็บปวด ก่อนเอ่ยเสียงอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร “ถ้างั้น... คุณเก็บไว้สักสองส่วนได้ไหม?”

นั่นมันเงินที่เธออุตส่าห์เก็บหอมรอมริบมานะ!

ก่อนขึ้นยานอวกาศ ซังหลิงตัดสินใจไว้แล้วว่าจะโอนทรัพย์สินส่วนใหญ่ไปยังบัญชีของโนแลน อย่างที่รู้กันดีว่ายานอวกาศพลเรือนที่เธอโดยสารอยู่นั้น เป็นยานที่มีโอกาสพบโจรสลัดอวกาศมากที่สุดในบรรดาเส้นทางเดินเรือทั้งหมด

โจรสลัดอวกาศอาละวาดในระบบดาวอันห่างไกล ส่วนสหพันธรัฐก็แทบไม่เข้ามายุ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป