【ใครเจอแบบนี้ก็ต้องโกรธทั้งนั้นแหละ ซังอวี๋ทำตัวกับคุณน้าแย่มาก อยากตบให้ตายไปเลย!】
【น้องสาวตอนโกรธก็น่ารักเหมือนกัน】
【น้องสาวอย่าตบเธอเลย มาตบฉันแทน】
【6666 ไอ้พวกเพ้อฝันเรื่องสาวนี่ฝันอีกแล้ว โดนน้องสาวตบ อย่าบอกนะว่าฟินจนตัวลอย】
“เสิ่นเจวี๋ย ปล่อยฉันนะ!”
ซังหลิงได้กลิ่นหอมก็รู้ทันทีว่าคนที่กอดเธออยู่เป็นใคร
เธอพยายามแกะมือของเด็กหนุ่มออก ไม่รู้ว่าเขากินอะไรถึงได้แรงเยอะขนาดนี้
แขนที่รัดเอวเธอไว้แน่นราวกับเถาวัลย์มีชีวิต
“เด็กดี”
เสิ่นเจวี๋ยดึงเธอกลับมา “ไม่จำเป็นต้องทำให้มือตัวเองเปื้อนเพราะคนแบบนี้”
ซังหลิงเม้มปาก “ทำไมเธอถึงกล้าทำตัวแบบนี้กับแม่ฉัน!”
ทุกคนต่างรู้แล้วว่าทำไมซังหลิงถึงจู่ ๆ ก็โมโห ที่แท้เธอโกรธแทนแม่ของตัวเอง
โจวต้ากูเหลือบมองแม่ของเสิ่นแล้วถอนหายใจเบา ๆ
เด็กคนนี้อย่างซังอวี๋คิดเล็กคิดน้อยเกินไป แถมยังไม่รู้จักสำนึกบุญคุณอีก
เธอรู้ว่าแม่ของเสิ่นอยากมีลูกสาวมาตลอด หลายปีก่อนแม่ของเสิ่นเคยตั้งครรภ์ลูกสาว แต่รักษาไว้ไม่ได้
แต่ซังอวี๋...
เธอเอ่ยเตือนเสียงเบา “ลองคิดดูอีกสักหน่อยเถอะ”
ไม่ต้องพูดตรง ๆ คนฉลาดย่อมเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเธอ
แม่ของเสิ่นนั่งตัวตรงสง่างาม วาจาอ่อนโยนนุ่มนวล
“ฉันเข้าใจแล้ว”
ที่จริงแล้วแม่ของเสิ่นชอบซังหลิงมากกว่าซังอวี๋เสียอีก
แต่เมื่อมองลูกชายที่วันนี้ทำตัวผิดไปจากปกติ ต่อให้มีความคิดมากมายแค่ไหน เธอก็ทำอะไรไม่ได้
ตั้งแต่เข้าร่วมรายการนี้ แม่ของเสิ่นก็ค่อย ๆ เห็นลูกชายเปลี่ยนเป็นคนมีหัวใจมากขึ้นทีละนิด