นั่นไม่ต่างจากใช้ปืนใหญ่ไปนวดมด ความยากสูงลิบ
เมื่อรู้ว่าซังหลิงไม่ได้เป็นอะไร ไป๋อี้เหนียนก็ออกจากหุ่นรบแล้วเข้าไปในยานเหาะอย่างรวดเร็ว
ซังหลิงยื่นเครื่องสื่อสารให้ไป๋อี้เหนียน
เสียงของเซเวียร์ดังขึ้น «ไป๋อี้เหนียน...»
ตู๊ด!
สายถูกตัดไปโดยตรง
หลังตั้งเส้นทางกลับและปล่อยให้ยานเหาะบินอัตโนมัติแล้ว ไป๋อี้เหนียนจึงหันมา ก่อนจะเห็นซังหลิงอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
นิ้วมือพลันคันยุบยิบขึ้นมาอีก ไป๋อี้เหนียนใช้นิ้วถูปลายนิ้วเบา ๆ แล้วอธิบายอย่างสุขุมท่ามกลางสายตาฉงนของซังหลิง «ไม่ต้องไปสนใจเขา ฉันมารับเธอแล้ว ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตรายอีก»
«ฉันไม่ได้กลัวสักหน่อย» ซังหลิงมองไป๋อี้เหนียน ดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว สายนี้ไป๋อี้เหนียนเป็นคนตัดเอง เดิมทีเธอกำลังกลุ้มใจว่าจะสลัดเซเวียร์ตัวปัญหาอย่างไรดี พอไป๋อี้เหนียนยอมช่วยรับเคราะห์แทนเธอ นี่ช่างประเสริฐจริง ๆ เมื่ออารมณ์ดี คำหวานก็พรั่งพรูออกมา «มีคุณอยู่ด้วย ฉันไม่กลัวหรอก»
เธอยิ้มตาหยี แกว่งเท้าไปมา
ตอนนี้โนแลนกับเซเวียร์ สองคนวิปริตนั่นคงหมดหวังที่จะได้เจอเธอไปก่อน ซังหลิงจึงอารมณ์ดีอย่างยิ่ง
หัวใจของไป๋อี้เหนียนแทบละลาย มุมปากยกขึ้นน้อย ๆ
เขากล่าวว่า «ฉันจะไม่ทำให้ความไว้ใจของเธอต้องสูญเปล่า»
คำมั่นสัญญาราวกับคำปฏิญาณนี้ แลกมาด้วยรอยยิ้มหวานยิ่งกว่าเดิมของซังหลิง ลักยิ้มข้างแก้มลึกชัด ราวกับมีน้ำเชื่อมเหนียวหนืดหวานฉ่ำอยู่เต็มแอ่ง
ระบบชมละครสนุก «โธ่ ไป๋อี้เหนียนเจ้านี่ เสียเปรียบก็ตรงที่ซื่อเกินไปนี่แหละ»