ปลายผมที่ม้วนเป็นลอนปัดผ่านข้างลำคอ ลำคอเรียวระหงโค้งเป็นส่วนโค้งงดงามเปราะบาง
ภายใต้แสงนวลละมุน ผิวขาวผ่องของหญิงสาวราวกับเปล่งประกายได้
หน้าอกของเธอถูกพันด้วยผ้ารัด ไหปลาร้าทั้งสองข้างที่นูนขึ้นมาผอมบางโดดเดี่ยว ราวกับนางฟ้าปีกหัก
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้...
มิน่าเล่า ตอนเห็นหน้าเขาครั้งแรกถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ที่แท้เป็นเธอ ไม่ใช่เขา
เสื้อตัวใหญ่ไปหน่อย พอสวมแล้วดูคล้ายกระโปรง ชายเสื้อคลุมลงมาถึงต้นขา
ซังหลิงสวมกางเกงแล้วก้มหน้ากลัดกลุ้ม ยัดชายเสื้อเข้าไปในขอบกางเกง ก่อนจะพบว่าเอวกางเกงก็ใหญ่เหลือเกิน แทบจะยัดเธอเข้าไปได้อีกครึ่งตัว—
เธอพอเข้าใจแล้วว่าทำไมคนระหว่างดวงดาวถึงเติบโตกันดีนัก ตัวสูงใหญ่กันทุกคน แม้แต่เสื้อผ้าสำรองก็ยังไม่มีไซซ์เล็กที่สุด
แต่...
ใบหน้าเล็ก ๆ ของซังหลิงบิดเบี้ยว เธอเตรียมหยิบกางเกงตัวที่ถอดไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมา บนนั้นมีเพียงคราบกระเด็นอยู่ไม่กี่หยด พอจะใส่แก้ขัดได้
ส่วนเสื้อคลุมกับเสื้อเชิ้ต ก็ใช้ของที่สาวใช้ให้มาก็แล้วกัน...สไตล์หลวม ๆ น่ะ :)
ท่าทางที่เธอจับขอบกางเกงไว้นั้นชวนขบขันเหลือเกิน ดูราวกับเด็กที่แอบสวมเสื้อผ้าของผู้ใหญ่ ทั้งร่างถูกเสื้อผ้าคลุมมิด
ถ้ามองไม่ผิด นั่นคือเสื้อผ้าของเขา—
เรื่องนี้ทำให้เซเวียร์อารมณ์ดีขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
เสียงหัวเราะแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน ทว่ากลับทำให้บรรยากาศในห้องเงียบลงในพริบตา
ซังหลิงหันขวับ หัวใจเต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ