“เอ่อ...”
ภายในห้องจัดงานเงียบลงชั่วขณะ
ผู้ประมูลกล่าวติดตลก “คุณผู้หญิงนี่มีอารมณ์ขันจริง ๆ ฮ่า ๆ... แต่การเสนอราคาแต่ละครั้งต้องเพิ่มอย่างน้อย 10,000 แต้มค่ะ”
ในห้องรับรองส่วนตัว หลัวซ่าหลี่แทบจะโมโหจนอกแตกตายอยู่แล้ว
เธอผุดลุกขึ้น เตรียมพุ่งออกไป พี่ชายเห็นดังนั้นก็รีบยื่นมือคว้าตัวเธอไว้
หลัวเหว่ยเตือนเสียงต่ำ “เธอบ้าไปแล้วหรือไง? คิดจะก่อเรื่องในตลาดน้ำขึ้นน้ำลงหรือ?”
สีหน้าหลัวซ่าหลี่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ก่อนจะกัดฟันพูด “นังสารเลวนั่นจงใจชัด ๆ! ไม่ว่าอะไรเธอก็ต้องแย่งกับฉันไปหมด!”
หลัวเหว่ยขมวดคิ้ว “ซ่าหลี่ ฉินจ้าวหยวนแต่งงานแล้ว สิ่งที่เธอควรทำคือปล่อยวาง ไม่ใช่มองใครก็เห็นเป็นศัตรูไปหมด”
หลัวซ่าหลี่ไม่คิดเลยแม้แต่พี่ชายแท้ ๆ ก็ยังไม่เข้าข้างตัวเอง
“ฉันชอบเขาก่อน! มนุษย์คนนั้นต่างหากที่แย่งเขาไป! สมแล้วที่มนุษย์ทุกคนควรตาย ฉันเกลียดมนุษย์—”
“หุบปาก!”
หลัวเหว่ยหน้าถอดสี เขารีบกวาดตามองรอบด้านแล้วดึงหลัวซ่าหลี่กลับไปนั่งบนโซฟา ก่อนจะคำรามเสียงต่ำ “เธอบ้าไปแล้วหรือไง? พูดแบบนี้ออกมา อยากเป็นศัตรูกับมนุษย์ทั้งฐานหรือ?”
หลัวซ่าหลี่เองก็ได้สติกลับมา เธอพึมพำอย่างเลื่อนลอย “ฉัน... ฉันไม่ได้ตั้งใจ...”
หลัวเหว่ยกล่าว “พอได้แล้ว ตั้งแต่นี้ไปเธออยู่เฉย ๆ ให้เรียบร้อย!”
อีกด้านหนึ่ง แผนแกล้งเล็ก ๆ ของซังหลิงสำเร็จด้วยดี
เธอยักไหล่ แล้วเพิ่มราคาอีก 10,000
“410,000 ค่ะ คุณผู้หญิงท่านนี้เสนอราคา 410,000 มีใครให้สูงกว่านี้ไหมคะ?”