อีกด้านหนึ่งในเวลานี้
เงาร่างหนึ่งฉวยจังหวะที่ชาวบ้านกำลังพักผ่อน ลอบออกจากบ้านแล้วมุ่งหน้าไปยังเนินเขาที่ซังหลิงกับคนอื่น ๆ เคยไปเก็บฟืน
คนผู้นี้ก็คือเฉินอวี้จู๋ที่ถูกซ้อมจนหน้าบวมช้ำ
เธอทนชีวิตแบบนี้มาพอแล้ว จู่ ๆ ตอนนี้ก็พลันได้สติขึ้นมา รู้สึกว่าตัวเองควรคว้าทั้งเงินทองและผู้ชายไว้ในมือ จะเอาแต่ฝากความหวังไว้กับฉินจื้อคนเดียวตลอดไปไม่ได้
เฉินอวี้จู๋จำได้ว่าในชาติก่อน มีคนในหมู่บ้านขึ้นเขาไปขุดเจอโสมสองต้น ตอนกลับมาก็ไม่บอกใครสักคน แต่กลับเอาไปขายที่ตลาดมืด
ต่อมาเมื่อประเทศเปิดรับการปฏิรูป เขาดื่มเหล้าแล้วคุยโว ถึงได้เผลอพูดเรื่องนั้นออกมา
หลังจากเฉินอวี้จู๋กลับมาเกิดใหม่ เธอก็ขึ้นเขาไปหาแล้ว แต่กลับหาไม่เจอ
ทว่าเมื่อคืนนี้ตอนนอนอยู่บนเตียง จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่าชายคนนั้นเคยเล่ารายละเอียดไว้อีกอย่าง โสมเติบโตอยู่ริมผาหิน แถวนั้นยังมีผลไม้ลูกเล็ก ๆ สีแดงสดขึ้นอยู่มากมาย…
เฉินอวี้จู๋พลันนึกภาพออก เธอตื่นเต้นจนแทบอดใจไม่ไหว นอนไม่หลับเสียแล้ว จึงรีบลุกขึ้นเตรียมไปหาโสมทันที!
……
ซังหลิงหอบหายใจพลางปีนตามขึ้นไป
พอมองเห็นชัดว่าผู้หญิงที่เปิดประตูเป็นใคร ซังหลิงก็เบิกตากว้างทันที
「คุณน้าถง!」
ผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ของเซี่ยซือเหมียน ถงซิ่วฉินนั่นเอง
ซังหลิงเคยพบเธอเพียงไม่กี่ครั้ง แต่ยังจดจำผู้หญิงที่มีนิสัยอ่อนโยนและสง่างามนุ่มนวลคนนี้ได้อย่างลึกซึ้ง
ตอนนั้นเธอยังกลับไปบอกแม่ด้วยว่า โตขึ้นอยากเป็นสาวงามอย่างคุณน้าถงเลย!
แต่ตอนนี้—
ซังหลิงสลัดความคิดที่เริ่มเตลิดไปไกลในหัว ก่อนจะมองผู้หญิงที่ดูแก่ชราและซูบโทรมอย่างเห็นได้ชัดเพราะกาลเวลา
ถงซิ่วฉินเองก็ตกตะลึงเช่นกัน เธอมองลูกชายเป็นคนแรก 「นี่คือ…หลิงหลิงเหรอ?」