แค่หายใจ พวกเขากลับหาว่าฉันแพรวพราว

ตอนที่ 114 แค่หายใจ พวกเขากลับบอกว่าฉันร้ายกาจ

7 นาที· 1.5K คำ

【ตอนพิเศษนี้ต่อเนื่องจากเส้นเวลาในเนื้อเรื่องหลัก เดิมทีฉันคิดว่าจบไว้ตรงท้ายบทก่อนหน้าก็กำลังพอดีแล้ว~ แต่ยังมีเรื่องราวต่อจากนั้นอีกนิดหน่อย เลยเอามาเขียนไว้ในตอนพิเศษนะ จุ๊บ ๆ ทุกคน】

เมื่อมีเซี่ยสุยอยู่ ธุระเรื่องเข้าเรียนของซังหลิงก็ถูกเขาจัดการให้ทั้งหมด

เพื่อนร่วมชั้นหลายคนต่างสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับหญิงสาวเชื้อสายตะวันออกผู้มีผมดำ นัยน์ตาดำ และหน้าตาสะสวยประณีตคนนี้

โดยเฉพาะเมื่อสาขาวิชาของพวกเขาค่อนข้างเฉพาะทาง แล้วสาวน้อยที่ดูราวกับตุ๊กตาตะวันออกคนนี้มาเลือกเรียนสาขานี้ได้อย่างไรกันนะ?

เพราะเธอดูเหมือนคนที่จะถูกแมลงทำให้ตกใจจนร้องไห้กระซิก ๆ ได้ง่าย ๆ

จนกระทั่งวันเปิดเรียนวันแรก อาจารย์ที่ปรึกษาก็เรียกเธอขึ้นไปแนะนำตัวหน้าชั้น

บนจอขนาดใหญ่ด้านหลังฉายผลงานวิจัยที่ซังหลิงเคยตีพิมพ์ไว้

เพื่อนร่วมชั้นทั้งห้องต่างตะลึง เพราะพวกเขาเคยอ่านผลงานวิจัยเหล่านั้นกันหมดแล้ว!

ถึงขั้นที่อาจารย์ที่ปรึกษาของบางคนยังเคยชี้แนะเป็นพิเศษให้อ่านด้วยซ้ำ

ดูจากชื่อผู้เขียนแล้วแทบไม่มีใครนึกออกเลยว่า เจ้าของผลงานวิจัยเหล่านั้นจะอายุน้อยขนาดนี้ แถมยัง…สวยขนาดนี้อีกต่างหาก

หลังแนะนำตัวจบ เสียงปรบมืออย่างกระตือรือร้นก็ดังขึ้นทั่วทั้งห้อง

ทุกคนพากันล้อมซังหลิงไว้เพื่อขอคำแนะนำ ทั้งยังถามอย่างใคร่รู้ว่าที่ประเทศหัวของพวกเธอมีแมลงสายพันธุ์พิเศษอะไรบ้าง

เมื่อเป็นเรื่องที่ชอบ ซังหลิงก็เข้าหาไม่ยาก

ใครถามอะไรก็ตอบหมด

บรรยากาศการเรียนที่นี่ก็ดีมาก เต็มไปด้วยความเป็นอิสระและความกระตือรือร้น

ที่สำคัญ ที่นี่ไม่มีเรื่องน่ารำคาญให้ต้องกลุ้มใจ ซังหลิงจึงมีความสุขในทุก ๆ วัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป