“หืม? ตอนนั้นยังมีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?”
เพิ่งจบไลฟ์ เซ่าจิ้นจางก็ผลักประตูเข้ามา
เขาวางถาดลง แล้ววางนมอุ่นหนึ่งแก้วไว้ตรงหน้าซังหลิง สีหน้าของเขาดูไม่ออกว่ากำลังรู้สึกอย่างไร ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับบ่งบอกชัดเจนว่าเขาไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย
ซังหลิงประคองแก้วนมขึ้นจิบ ก่อนจะเอียงคอมองเขา
“เรื่องอะไรเหรอ?”
เธอจงใจถาม
เซ่าจิ้นจางจับปลายคางเธอไว้ โน้มตัวลงเลียคราบนมตรงมุมปาก พลางส่งเสียงฮึเบา ๆ “ยัยตัวแสบ คุณว่าเรื่องอะไรล่ะ?”
“ฮ่า ๆ”
ซังหลิงหรี่ตายิ้ม ยื่นแขนไปพาดไหล่เซ่าจิ้นจางแล้วดึงเขาเข้ามาหาตัว
จากนั้นก็ค่อย ๆ งับปลายจมูกโด่งได้รูปของชายหนุ่มเบา ๆ
“นี่เป็นการช่วยโปรโมตนะ อย่าหึงไปเรื่อยสิ เข้าใจไหม?”
เซ่าจิ้นจางยกซังหลิงขึ้น แล้วเปลี่ยนไปนั่งบนเก้าอี้โซฟาเสียเอง ก่อนจะให้นั่งลงบนตักเขา
แววตาลึกล้ำพลุ่งพล่าน
เขาลองถามหยั่งเชิง “ที่รัก คุณชอบเป็นนักแสดงมากไหม?”
ซังหลิงรู้ว่าเซ่าจิ้นจางอยากถามอะไร เธอยกมุมปาก ยิ้มตาหยีแล้วโน้มตัวไปจุ๊บเขาอย่างเอาใจเก่งเป็นพิเศษ
“ก็ไม่ได้ชอบเป็นพิเศษหรอกค่ะ”
“งั้น...” แววตาของเซ่าจิ้นจางเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย เขาอยากจะบอกว่า ถ้าอย่างนั้นกลับมาอยู่บ้านดีไหม เขาเลี้ยงเธอได้
“ชู่ว”
แต่ถ้อยคำในใจเพิ่งกลิ้งวนอยู่บนปลายลิ้น ยังไม่ทันได้เอ่ยออกมา ซังหลิงก็ยกมือปิดปากเขาเสียก่อน
ซังหลิงมองเขา “ไม่ได้นะคะ ถ้าฉันจะทำ ก็ต้องทำให้ดีที่สุด เรื่องพักอะไรนั่น อย่างน้อยก็รอให้ฉันได้รางวัลใหญ่ครบทุกสาขาก่อนค่อยว่ากันค่ะ”