ช่วงวันหยุดวันแรงงานคราวนี้ ซังหลิงจะกลับบ้านเกิดไปกับเสิ่นเจวี๋ย โจวฉงฮวากับพ่อของซังเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อมานานแล้ว ส่วนซังเอินที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยก็กลับบ้านช่วงปิดเทอมด้วยเช่นกัน ตอนนี้เขาโตเป็นหนุ่มหล่อเต็มตัวแล้ว ก่อนหน้านี้ยังเคยบ่นกับซังหลิงด้วยว่า มีแมวมองหลายคนคอยตามตื๊อเขาอยู่เสมอ
ช่วยไม่ได้ เมื่อมองจากภายนอก ซังเอินดูเหมือนน้องชายแท้ ๆ ของซังหลิงมากกว่า ทั้งคู่หน้าตาคล้ายกันอยู่ห้าส่วน แถมยังหล่อแบบที่ใครเห็นก็ต้องยอมรับ แมวมองพวกนั้นไม่ยอมปล่อยเขาไปก็เป็นเรื่องปกติ
ซังหลิงตั้งใจจะอยู่บ้านเกิดห้าวัน ช่วงวันหยุดโฮมสเตย์ของครอบครัวเต็มทุกวัน ยังดีที่ทางร้านจ้างคนช่วยไว้ไม่น้อย ทุกคนในบ้านจึงได้เป็นอิสระ พากันออกไปเที่ยวในฐานะนักท่องเที่ยวได้บ้าง
สำหรับโจวฉงฮวา ตอนนี้เธอยอมรับได้แล้วว่าลูกสาวมีความสัมพันธ์วุ่นวายกับเสิ่นเจวี๋ยและโจวซื่อหราน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งสองคนแวะมาหาทุกปี แม้บางครั้งซังหลิงติดเรียนจนกลับมาไม่ได้ แต่ถ้าพวกเขาเดินทางไปทำงานแล้วผ่านเมืองใกล้ ๆ ก็จะแวะมาเยี่ยมเสมอ หากที่บ้านมีตรงไหนต้องซ่อม พวกเขาก็มักหอบเครื่องมือขึ้นไปจัดการได้ทันที
เธอยังจำได้ว่าเมื่อก่อนเคยถามลูกสาวว่า ในบรรดาผู้ชายสองคนนี้ สุดท้ายจะเลือกใคร หรือคิดจะไม่แต่งงานไปตลอดชีวิตกันแน่
สายตาของลูกสาวในตอนนั้น เธอไม่มีวันลืม เป็นสีหน้าประหลาดใจอย่างมาก ก่อนจะตอบว่า “แม่อยากเห็นพวกเขาฆ่ากันเองหรือไงคะ? ถ้าหนูแต่งงานกับใคร อีกคนคงทนไม่ได้หรอก ถึงตอนนั้นคนหนึ่งตาย อีกคนก็กลายเป็นฆาตกร สู้ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีกว่าหรือคะ”