มุมปากของสวี่อี้ยกขึ้นเล็กน้อย เผยสีหน้าคล้ายยิ้มแต่ก็ไม่เชิง ทว่าสายตากลับเย็นชาอย่างยิ่ง
เขาขยับข้อมือไปมา «พวก นายพูดจาโอหังขนาดนี้ ไม่กลัวเอวเคล็ดหรือไง—»
สิ้นเสียง คมมิติที่มองไม่เห็นก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของลู่หมิงเฉียว
ลู่หมิงเฉียวเบี่ยงตัวหลบ
เขาไม่คิดเกรงใจอีกต่อไป ลงมือทันที!
ซังหลิงร้อนใจแทบตายในรถ
เธอรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วผลักประตูลงจากรถ
พอมองไปก็เห็นซีตงหลิงหลบลูกไฟอย่างทุลักทุเล ทำเอาเธอโกรธแทบตาย
«สวี่อี้ ถ้านายกล้าทำร้ายพี่สาวฉันก็ลองดู!!»
สวี่อี้ชะงักไป
ดวงตาของซีตงหลิงเป็นประกาย «หลิงหลิง!»
«พี่!» เสียงเรียกของซังหลิงเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ เมื่อได้พบญาติอีกครั้ง น้ำตาก็ไหลพรากลงมา
นั่นพี่สาวของซังหลิงจริง ๆ ด้วย
คราวนี้ไม่ต้องให้สวี่อี้พูดอะไร คนอื่น ๆ ก็ทยอยหยุดมือ สีหน้ากระอักกระอ่วนกันอยู่บ้าง
นี่มันน้ำหลากเข้าศาลเจ้าพญามังกร คนในครอบครัวแท้ ๆ กลับจำกันไม่ได้หรือนี่...
สวี่อี้คว้าตัวซังหลิงไว้ ทว่ายังไม่คลายความระแวงลงเสียทีเดียว «นั่นพี่สาวเธอจริง ๆ เหรอ?»
เพียะ!
ซังหลิงกลั้นไม่ไหว เงื้อมือตบเขาทันที
«สวี่อี้ นายเป็นบ้าอะไร! เมื่อกี้พี่เขาก็บอกแล้วว่าเป็นพี่สาวฉัน! หูหนวกหรือไงถึงไม่ได้ยิน! นายคิดจะฆ่าญาติของฉันให้หมดเลยหรือไง ทำไมถึงได้ใจร้ายขนาดนี้!»
แก้มของเขาร้อนผ่าว ซังหลิงไม่ได้ออมมือจริง ๆ
บรรยากาศรอบข้างแข็งตึงขึ้นทันที