[กำลังเปรียบเทียบลายมือ...]
[กำลังเปรียบเทียบ...]
[ยืนยันว่าเป็นของจริง!]
[ยืนยันว่าเป็นของจริง!]
[ยืนยันว่าเป็นของจริง!]
ตรวจสอบติดต่อกันสามครั้ง และทั้งสามครั้งก็ยืนยันว่าเป็นของจริง
โจวฉีอันยืนนิ่งงัน
ลายเซ็นเป็นของจริงงั้นเหรอ???
หัวใจของเขาเต้นแรงตึกตัก ราวกับจะกระเด็นออกมาจากลำคอ
เดิมทีตั้งใจจะซื้อมาเพื่อจับผิดของปลอม แต่กลับได้ของแท้มาเสียอย่างนั้น
โจวฉีอันลนลานหยิบเครื่องสื่อสารออกมา เปิดแพลตฟอร์มซื้อขายสินค้ามือสอง แต่สินค้าถูกนำลงจากหน้าเว็บเพราะขายหมดแล้ว
เขาหาบัญชีร้านค้าเจอ แล้วรีบพิมพ์ข้อความ
ซังหลิงเพิ่งเลิกเรียน ก็ได้รับข้อความถล่มทลายจากคนโง่คนหนึ่ง
เธอยิ้มอย่างรู้ทัน แล้วกดเข้าไปดูอย่างไม่รีบร้อน
ฉันนี่แหละที่สองของใต้หล้า: ลายเซ็นเป็นของจริงเหรอ? คุณรู้จักพลตรีไป๋ด้วย???
ฉันนี่แหละที่สองของใต้หล้า: ตกลงคุณเป็นใครกันแน่
ฉันนี่แหละที่สองของใต้หล้า: โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
เลิกกวนเถอะ ฉันรักแต่เงิน: [ยิ้ม] ใช่แล้วจ้ะ รับรองของแท้แน่นอน
เลิกกวนเถอะ ฉันรักแต่เงิน: ฉันไม่เหมือนพวกมิจฉาชีพหรอกนะ ฉันขายแต่ของแท้ [กุหลาบ]
ฉันนี่แหละที่สองของใต้หล้า: …เก่งมาก
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งข้อความมาอีกประโยค
ฉันนี่แหละที่สองของใต้หล้า: คุณยังมีของอย่างอื่นอีกไหม?
เลิกกวนเถอะ ฉันรักแต่เงิน: เช่นอะไร? บอกไว้ก่อนนะ กางเกงในที่ใส่แล้วไม่ได้นะ
ฉันนี่แหละที่สองของใต้หล้า: …
เลิกกวนเถอะ ฉันรักแต่เงิน: นั่นมันโรคจิตเกินไป ไม่ได้จริง ๆ
ฉันนี่แหละที่สองของใต้หล้า: คุณถึงกับหากางเกงในมาได้เลยเหรอ? ตกลงคุณเป็นใครกันแน่!!!