วันรุ่งขึ้นเป็นวันทำงาน
ทันทีที่เดินเข้าร้าน กระดิ่งลมก็ดังกรุ๊งกริ๊ง ถังโยวอี๋ก็พุ่งเข้ามาหาซังหลิงอย่างตื่นเต้น
“ที่รักของพี่!”
ซังหลิงถูกกอดไว้เต็มอ้อมแขน
ถังโยวอี๋สูดกลิ่นจากตัวเธอเฮือกใหญ่ ราวกับพวกคลั่งรักไม่มีผิด
“ตัวหอมจังเลย!”
ซังหลิงถูกดมจนคันคอ อดหัวเราะพลางหลบไม่ได้ “พี่อิ๋วอี๋ ทำอะไรคะเนี่ย”
“ที่รัก นี่ใช่เธอหรือเปล่า! ให้ตายสิ พี่ไม่คิดเลยว่าเธอจะดังขนาดนี้ ไลฟ์คืนหนึ่งได้เงินเท่าไหร่เนี่ย!”
ซังหลิงเอียงคอมองโทรศัพท์ของถังโยวอี๋
เป็นคลิปตัดจากไลฟ์ของเธออีกแล้ว
จะว่าอย่างไรดี...พอคนที่รู้จักกันในชีวิตจริงมาเห็นเข้า ก็รู้สึกอายอยู่เหมือนกัน
“พี่อิ๋วอี๋รู้ได้ยังไงคะ...”
“พี่ไม่ได้ไปสืบตัวตนเธอนะ! เป็นเพื่อนร่วมห้องพี่ต่างหากที่หลงเธอจนแทบคลั่ง เอาแต่ตะโกนเรียกเมียอยู่ในหอ พี่ก็คิดว่าเธอไม่ใช่เลสเบี้ยนนี่นา สุดท้ายพอเห็นเธอเข้า พี่ตกใจแทบแย่เลย—”
ถังโยวอี๋คล้องแขนซังหลิง ดวงตาเป็นประกาย “ที่รัก แต่ถ้าเป็นเธอล่ะก็ ต่อให้ทำให้ผู้หญิงด้วยกันใจอ่อนจนกลายเป็นเลสเบี้ยน พี่ก็ไม่แปลกใจเลยสักนิด”
ทั้งหอมทั้งนุ่ม ราวกับขนมโมจิไส้พีช แถมยังมีกลิ่นหวานจาง ๆ ด้วย
ซังหลิงแทบอยากมุดดินหนี “พี่อิ๋วอี๋ อย่าพูดแล้วค่ะ อายจะแย่!”
“ฮ่า ๆ ได้ ๆ ไม่พูดแล้ว!” ถังโยวอี๋หยิกแก้มเธอเบา ๆ โอ๊ย แก้มที่รักก็นุ่มเนียนเหลือเกิน เธอมีความสุขที่สุดเลย! แฟนคลับทุกคนในห้องไลฟ์ก็สู้เธอไม่ได้! “ที่รักน่ารักจังเลย”