ไม่รู้ว่าเรื่องราวพัฒนาไปถึงขั้นขึ้นเตียงได้อย่างไร
ซังหลิงเกาะเกี่ยวลู่หมิงเฉียวราวกับเถาวัลย์ พวงแก้มและหางตาของเธอแต่งแต้มด้วยสีแดงระเรื่อ
นิ้วของชายหนุ่มเรียวยาว ข้อนิ้วมีด้านบาง ๆ
ร่างของซังหลิงสั่นระริก พลังพิเศษของเธอก็พิเศษอยู่แล้ว อีกทั้งยังติดนิสัยของกระต่าย พอเป็นสัมผัสจากลู่หมิงเฉียวจึงไม่ได้น่ารังเกียจอย่างที่คิด
ลู่หมิงเฉียวก้มตามอง เห็นหยาดน้ำเอ่อคลออยู่ตรงขนตา เส้นผมดำสนิทสยายลงมา มีอยู่หลายปอยแนบติดซอกคอและไหปลาร้า เปียกชื้นเป็นประกาย ลูกกระเดือกเซ็กซี่ขยับขึ้นลง เขาอดใจไม่ไหว โน้มตัวลงไปหาเธอ
……
เมื่อทุกอย่างจบลง ซังหลิงสูดลมหายใจเบา ๆ เปลือกตาบางมีสีชมพูระเรื่อ ราวกับกลีบดอกท้อร่วงลงมาแตะอยู่บนนั้น
ริมฝีปากอุ่นเย็นของลู่หมิงเฉียวคลอเคลียอยู่บนเปลือกตาเธอ
ซังหลิงจิกไหล่เขา พลางด่าเสียงขึ้นจมูก
ลู่หมิงเฉียวขานรับว่า “อืม” แล้วช้อนร่างเธอที่ชุ่มเหงื่อขึ้นมา พาเลี้ยวกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง
ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นสองสามครั้ง ก่อนจะเงียบไปอย่างรวดเร็ว
ซังหลิงคร้านไปถึงกระดูก เธอถูกวางลงบนเก้าอี้ ในใจแอบรังเกียจห้องน้ำแคบ ๆ นี้ จึงสูดจมูกแล้วแกล้งพูดว่า “ลู่หมิงเฉียว ที่นี่เล็กเกินไปแล้ว ของจี้ชิงอันน่ะใหญ่กว่านี้ตั้งเยอะ ฉันอยากได้อ่างอาบน้ำ”
ลู่หมิงเฉียวนั่งยอง ๆ อยู่ข้างขาเธอ กำลังลองเช็กอุณหภูมิน้ำ
เสียงแหบพร่าและเรียบเฉย “ซังหลิง ถ้าพูดอีกคำเดียว ฉันจะทำต่อในห้องน้ำอีกครั้ง”
ซังหลิงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
เธอมองเหงื่อบาง ๆ ที่หน้าผากเขา สีหน้ายังคงสงบนิ่งเหมือนเดิม คนคนนี้หน้าด้านจริง ๆ ซังหลิงอดไม่ไหว ยกเท้าถีบเขา