ซังหลิงมองเขาด้วยสีหน้าไร้เดียงสา ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจยังแกล้งถามว่า “ไอดอลของแฟนคลับตัวน้อยคือใครเหรอ?”
โจวจ้านแค่นเสียงเบา ๆ พลางเห็นรอยยิ้มสดใสเจ้าเล่ห์ในดวงตาของเธอ
เขางับริมฝีปากเธอเบา ๆ “เธอนี่ร้ายขึ้นทุกวันแล้วนะ”
แต่จะว่าไป พวกเขาไม่ใช่จงใจตามใจเธอเองหรอกหรือ? ก็แค่อยากตามใจ ยิ่งร้ายก็ยิ่งดี
เขาอุ้มซังหลิงขึ้น แล้ววางเธอลงบนตู้เตี้ยตรงโถงทางเข้า
จากนั้นก็ก้มลงเปลี่ยนรองเท้าให้เธอ
ซังหลิงหลุบตาลง ปลายเท้าของเธอแตะอยู่บนเข่าชายหนุ่ม ส่วนใบหน้าคมสะอาดตาของเขายังคงจริงจังไม่เปลี่ยนแปลงมาหลายปี
ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง เธอก็อดทอดถอนใจไม่ได้
“โจวจ้าน ทำไมพวกคุณถึงดีกับฉันขนาดนี้?”
โจวจ้านกุมเท้าเธอไว้ “คำถามนี้ ฉันคงตอบคุณได้ก็ต่อเมื่อถึงวันที่จากโลกนี้ไป”
ความรักเป็นสิ่งที่ยากจะอธิบาย แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้คำตอบที่แน่ชัด
โจวจ้านอุ้มซังหลิงไปวางไว้ข้างโต๊ะ พอดีกับที่เธอเห็นกล่องพัสดุขนาดใหญ่วางอยู่บนพื้น
“นี่อะไรเหรอ?”
“พัสดุของคุณ ลองดูชื่อผู้ส่งสิ”
ซังหลิงหยิบขึ้นมา เห็นชื่อผู้ส่งระบุว่าแพลตฟอร์มตัวแมว
ข้าง ๆ มีอุปกรณ์ที่โจวจ้านใช้จัดดอกไม้อยู่พอดี เธอจึงหยิบมาแกะกล่องกระดาษชั้นนอก สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือชุดเสื้อผ้า วิกผม เครื่องประดับ และอื่น ๆ ที่บรรจุแยกไว้อีกชั้น...
กระโปรงยาวสีแดงสไตล์โบราณกับเครื่องประดับเงินที่ประณีตซับซ้อน ทำให้ซังหลิงนึกถึงตัวละครยอดนิยมตัวหนึ่งในผลงานของเธอขึ้นมาทันที—ปีศาจจิ้งจอกที่มีทั้งด้านดีและด้านชั่ว เป็นผู้จัดการร้านสาขาขององค์กรลึกลับที่รับซื้อขายได้ทุกสิ่ง