【ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? คอของน้องสาวคนสวยแดงเป็นปื้นเลย】
【ดูเหมือนรอยจูบเลย แบบนี้พูดได้ไหมเนี่ย……】
【รอยจูบอะไรกัน! น้องสาวคนสวยของฉันยังเด็กอยู่นะ! เบบี๋ ฉันไม่อนุญาตให้เธอมีแฟนนะ อ๊าก!】
ซังหลิงเห็นคอมเมนต์แล้วก็ยกมือขึ้นลูบคอตัวเอง
ระบบรีบร้อนเตือนว่า “อ๊าก โฮสต์ รีบดึงปกเสื้อขึ้นหน่อย รอยจูบโผล่แล้ว!”
แววรู้สึกผิดวูบหนึ่งผ่านดวงตาของซังหลิง เธอจงใจดึงปกเสื้อลงอีกนิด ก่อนเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนิ่ม “พวกคุณพูดอะไรกันคะ? รอยจูบอะไร ตรงนี้เหรอ?”
เธอหยิบกระจกเล็กบนโต๊ะมาส่อง แล้วทำสีหน้าตกใจเกินจริง “แดงจริงด้วยแฮะ”
เห็นท่าทางซังหลิงราวกับไม่รู้เรื่องอะไรเลย เหล่าแฟนคลับก็เลือกเชื่อเธอ ต่างพากันแสดงความเห็นว่า
【ต้องเป็นยุงกัดแน่ ๆ】
【ผิวเบบี๋บอบบางจะตาย ตอนนี้ยุงดุมาก เบบี๋อย่าลืมป้องกันยุงนะ!】
【ทายาหน่อยสิ ดูแดงมากเลย】
ซังหลิงเกาเบา ๆ ตรงรอยแดง “เหมือนจะคันนิดหน่อย ยุงร้ายน่าชังจริง ๆ! น่ารำคาญที่สุดเลย!!” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง กำปั้นเล็ก ๆ ทุบโต๊ะดังตุบ ทำท่าราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับยุง
เหล่าแฟนคลับพากันหัวเราะ
ซังหลิงก็หัวเราะตาม เธอย่นจมูกเล็ก ๆ “แต่พวกคุณนี่ใจร้ายจัง ถึงกับบอกว่านี่เป็นรอยจูบ เหมือนขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
ยิ่งเธอแสดงท่าทีเปิดเผยมากเท่าไร คนก็ยิ่งไม่คิดไปไกล
เรื่องนี้จึงผ่านไปท่ามกลางเสียงหยอกล้อ
คืนนี้พี่ใหญ่หลายคนไม่ได้แวะมา ห้องไลฟ์เลยดูเงียบเหงาลงไม่น้อย