ฉินจ้าวหยวนแทบคลุ้มคลั่ง
“อ๊ะ!”
ซังหลิงร้องตกใจ ก่อนถูกเขากดลงบนผ้าห่มนุ่ม ริมฝีปากของเธอถูกเขาครอบครองไปพร้อมกับเสียงอุทานนั้น
ฉินจ้าวหยวนชิมรสจนติดใจ มือใหญ่กุมมือซังหลิงไว้ จูบเธออย่างหนักหน่วง
ไม่นานซังหลิงก็ถูกเขารังแกจนมีน้ำตาคลอ หายใจหอบถี่ พวงแก้มขาวเนียนแต้มสีแดงระเรื่ออย่างงดงาม
-
ชั้นล่าง
พี่เลี้ยงเป็นคนที่ฉินซูตั้งใจหามา พี่เลี้ยงที่รับหน้าที่ทำอาหารเป็นสัตว์มนุษย์วัยราว 40 ปี แต่งงานแล้ว คู่ชีวิตของเธอก็เป็นสัตว์มนุษย์ธรรมดา ปัจจุบันรับผิดชอบดูแลสวน
ส่วนพี่เลี้ยงอีกคนยังสาวกว่าเพียง 20 ปี เห็นเจ้าของบ้านไม่ลงมาสักที อาหารที่วางไว้บนโต๊ะก็เริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ จึงคิดว่าจะขึ้นไปเร่งดีหรือไม่ ทว่ายังไม่ทันก้าวออกไป พี่เลี้ยงอาวุโสก็คว้าตัวไว้
“เชื่อฉันเถอะ ถ้าตอนนี้เธอขึ้นไปขัดจังหวะเรื่องดี ๆ ของนายท่าน ไม่เพียงจะไม่ได้รางวัล ยังอาจถูกไล่ออกด้วย! มาช่วยฉันยกอาหารกลับไปอุ่นในครัวก่อน”
พี่เลี้ยงสาวตกใจจนหน้าซีด เธอต้องการงานนี้มาก! หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็เลือกเชื่อฟังคำพูดของพี่เลี้ยงอาวุโส
ทั้งสองรออยู่อย่างนั้นถึงครึ่งชั่วโมง
นายหญิงถูกนายท่านโอบกอดลงมาจากชั้นบน
ใบหน้างามเปล่งปลั่งดุจเมฆอรุณ ดวงตาชุ่มฉ่ำเป็นประกาย สีหน้าอิ่มเอมพึงพอใจ แม้แต่พี่เลี้ยงที่เป็นผู้หญิงเหมือนกันยังอดมองซ้ำอีกสองสามครั้งไม่ได้
นายหญิงของพวกเธอสวยจริง ๆ
มื้อค่ำมีทั้งเนื้อและผัก รสชาติก็ไม่เลว แต่น่าเสียดายที่ซังหลิงไม่ค่อยเจริญอาหาร กินไปได้ไม่กี่คำก็หันหน้าหนี บอกว่าไม่กินแล้ว