【ติ๊ง! ตรวจพบว่าผู้ถือร่างไม่ได้อยู่ในเขตเมืองหลวงจู ขณะนี้กำลังมอบแพ็กเกจของขวัญชั่วคราว】
【โปรดให้ผู้ถือร่างเดินทางไปเข้าพักที่ซื่อเหอย่วนเลขที่ 95 ถนนหนานลวกู้เซี่ยงโดยเร็ว】
【หากเกินสามเดือนแล้วผู้ถือร่างยังไม่ได้เข้าพัก ระบบจะตัดสินว่าภารกิจล้มเหลว】
【เมื่อถึงเวลานั้นระบบจะเริ่มกระบวนการทำลาย ผู้ถือร่างจะเสียชีวิตตามไปด้วย โปรดเดินทางไปเข้าพักโดยเร็ว!】
เสียงกลไกดังต่อเนื่องระเบิดขึ้นในสมอง
จ้าวเต๋อเชิ่งได้ยินถึงตรงนี้ก็สะดุ้งเฮือก
“ฉิบหาย!”
จ้าวเต๋อเชิ่งคำรามอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ
ระบบนี่มีฟังก์ชันบังคับฆ่าตัวตายด้วยหรือไง
ระบบบ้าอะไรเนี่ย หลุมพรางชัด ๆ!
ให้แพ็กเกจของขวัญมาพร้อมภารกิจบังคับให้เข้าพักในซื่อเหอย่วน ทำไม่สำเร็จก็ต้องตาย แบบนี้จะไปร้องเรียนกับใครได้ล่ะ
เมื่อวินาทีก่อนเขายังดีใจที่หลุดพ้นจากชะตากรรมการเป็นแรงงานบนเกาะ
แต่พอวินาทีถัดมาก็ถูกนับถอยหลังสู่ความตายเข้าให้เต็มหน้า
จ้าวเต๋อเชิ่งอดด่ากราดในใจไม่ได้ ระบบนี่มันไม่ทำเรื่องที่คนเขาทำกันจริง ๆ
ตอนนี้เขาอยู่บนเรือรบในเซี่ยงไฮ้
เรือรบติดเครื่องแล้ว อีกไม่นานก็จะออกจากท่าเรือ มุ่งหน้าสู่ทะเลกว้างใหญ่
จากที่นี่ไปเมืองหลวงจูอยู่ห่างกันหลายพันกิโลเมตร
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้บ้านเมืองกำลังวุ่นวาย ภายนอกเต็มไปด้วยสนามรบ
ทางใต้กับทางเหนือกำลังยิงปะทะกันอย่างดุเดือด เส้นทางคมนาคมถูกตัดขาดหมดแล้ว
คนธรรมดาคิดจะเดินทางจากเซี่ยงไฮ้ข้ามประเทศไปถึงเมืองหลวงจูได้อย่างง่ายดาย เป็นไปไม่ได้เลย
ไม่ต้องพูดถึงว่าไม่มีเส้นทางตรงไปเมืองหลวงจู ต่อให้มี ด่านตรวจระหว่างทางก็จับคนไปเป็นทหารเกณฑ์ได้อยู่ดี
มีเวลาสามเดือน คนธรรมดาจะไปถึงเมืองหลวงจูได้อย่างไร
จ้าวเต๋อเชิ่งกลุ้มจนแทบกระอักเลือด
เขาทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับแพ็กเกจของขวัญชั่วคราวนั่น
“ระบบ เปิดแพ็กเกจของขวัญ” จ้าวเต๋อเชิ่งนึกสั่งในใจ
หวังว่าข้างในจะมีของดีที่เขาใช้ประโยชน์ได้
ไม่อย่างนั้น การจะไปถึงเมืองหลวงจูภายในสามเดือนคงยากแสนเข็ญจริง ๆ
แผงหน้าจอเสมือนปรากฏขึ้นตรงหน้าจ้าวเต๋อเชิ่ง คนอื่นมองไม่เห็น
แพ็กเกจของขวัญเปิดออก ภายในมีก้อนพลังงานสามก้อนลอยนิ่ง เปล่งแสงนวลตา
จ้าวเต๋อเชิ่งใช้ความคิดสัมผัสก้อนพลังงานก้อนแรก
【ยินดีด้วย ผู้ถือร่างได้รับมิติพกพา】
ระบบแสดงคำอธิบายอย่างละเอียด
มิติวิเศษนี้มีขนาดถึงแปดหมื่นลูกบาศก์เมตร เวลาในมิติวิเศษหยุดนิ่ง ของที่ใส่เข้าไปเป็นอย่างไร ตอนนำออกมาก็ยังเป็นอย่างนั้น
แต่มีข้อจำกัดอยู่ข้อหนึ่ง คือเก็บได้เฉพาะสิ่งของที่ไม่มีชีวิต สิ่งมีชีวิตใส่เข้าไปไม่ได้
นอกจากนี้ มิติวิเศษยังสแกนและเก็บสิ่งของไร้ชีวิตทั้งหมดในรัศมีสิบเมตรรอบตัวผู้ถือร่างได้ โดยต้องไม่มีสิ่งกีดขวางทางกายภาพ สิ่งของที่อยู่ในระยะสายตาหรืออยู่ในขอบเขตความคิดและไม่มีสิ่งกีดขวาง ล้วนเก็บเข้าไปได้ทันที
อีกทั้งยังควบคุมสิ่งของบางอย่างในมิติวิเศษได้โดยตรง อย่างเช่นใช้เชือดหมู หลังจากเอาเลือดออกและลวกขนแล้ว ก็เก็บเข้ามิติวิเศษได้เลย เพียงใช้ความคิดแวบเดียวก็เอาขนหมูออกได้หมด ทั้งยังแยกน้ำเลือดที่เหลืออยู่ออกได้โดยตรง
จ้าวเต๋อเชิ่งอ่านคำอธิบายของมิติวิเศษจบก็พยักหน้าอย่างพอใจ
มีมิติวิเศษแบบนี้แล้ว ระหว่างทางก็สะสมเสบียงได้เต็มที่ ไม่ต้องแบกห่อใหญ่ห่อเล็กวิ่งหนีอีกต่อไป
เขาหันไปมองก้อนพลังงานก้อนที่สอง
มันคือยาเม็ดสีดำคล้ำ ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ออกมา
【เม็ดปรับปรุงร่างกาย: เมื่อรับประทานแล้วจะช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางร่างกายของผู้ถือร่างอย่างมาก ขจัดสิ่งสกปรกภายในร่างกาย และทำให้ร่างกายมีสมรรถภาพเทียบเท่านักรบเกรียงไกร】
จ้าวเต๋อเชิ่งเบ้ปาก
นี่มันเม็ดล้างกมลในตำนานไม่ใช่หรือไง ระบบจะตั้งชื่อบ้าน ๆ แบบนี้ทำไมกัน
จ้าวเต๋อเชิ่งไม่ลังเล หยิบยาเม็ดออกมาแล้วโยนเข้าปากทันที
ยาเม็ดละลายทันทีที่เข้าปาก กลายเป็นกระแสอุ่นไหลผ่านลำคอลงสู่กระเพาะ
จากนั้นกระแสอุ่นก็ไหลเวียนไปทั่วร่างในพริบตา
จ้าวเต๋อเชิ่งรู้สึกว่าร่างกายร้อนผ่าว ทั้งยังมีความรู้สึกซาบซ่าเป็นระลอก ๆ อยู่ในกระดูก
ผ่านไปไม่กี่นาที คราบสกปรกสีดำคล้ำก็เริ่มซึมออกมาจากผิวหนังของเขา
พร้อมกับคราบสกปรกเหล่านั้น ยังมีกลิ่นเหม็นสุดจะบรรยายลอยออกมาด้วย
เดิมทีในห้องพักบนเรือก็มีแต่กลิ่นเท้าเหม็นกับกลิ่นเหงื่ออยู่แล้ว
พอกลิ่นจากตัวจ้าวเต๋อเชิ่งกระจายออกมา ก็กลบกลิ่นอื่นเสียมิด
หวังต้าจู่ที่กำลังแคะเท้าอยู่ข้าง ๆ ได้กลิ่นเข้า ก็แทบอาเจียนออกมา
“โอ๊ยแม่เจ้า พี่ชายจ้าว นายขี้ราดกางเกงหรือไง”
“กลิ่นแรงชะมัด แสบจมูกไปหมดแล้ว!”
ทหารคนอื่น ๆ ต่างพากันยกมือปิดจมูกแล้วด่า
“จ้าวเต๋อเชิ่ง นายทำบ้าอะไร อยากรมควันให้พวกเราตายกันหมดหรือไง!”
“รีบออกไปล้างตัวเลย น่าขยะแขยงชะมัด”
จ้าวเต๋อเชิ่งเองก็แทบถูกกลิ่นของตัวเองรมจนแย่
เขาลุกขึ้นยืนแล้วก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าออกจากห้องพักบนเรือ
ด้านนอกมีทหารยามเฝ้าอยู่
จ้าวเต๋อเชิ่งกุมท้อง แสร้งทำสีหน้าเจ็บปวด
“พี่ชาย ช่วยผ่อนผันให้หน่อย ผมปวดท้องจนกลั้นไม่ไหวแล้ว ขอไปห้องน้ำหน่อย”
ทหารยามได้กลิ่นเหม็นจากตัวเขาก็โบกมืออย่างรังเกียจ
“รีบไปให้พ้น อย่ามายืนเหม็นอยู่ตรงนี้ อย่าคิดหนีล่ะ ทั้งลำมีแต่คนของพวกเรา”
จ้าวเต๋อเชิ่งพยักหน้ารัว ๆ แล้วตรงไปยังห้องน้ำทันที
ในห้องน้ำ เขาถอดเสื้อผ้าแล้วใช้น้ำเย็นขัดถูตัวเองอย่างแรงหลายรอบ
หลังล้างตัวเสร็จ จ้าวเต๋อเชิ่งมองตัวเองในกระจกแล้วชะงักไป
ผิวที่เดิมออกเหลืองซีดของร่างเดิม ตอนนี้ดูสุขภาพดีขึ้นมาก
กล้ามเนื้อตามร่างกายก็เห็นเป็นมัดชัดเจน ดูเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง
เขากำหมัดแล้วรู้สึกว่าร่างกายมีแรงเหลือเฟือ
เม็ดล้างกมลนี่ได้ผลดีเกินคาดจริง ๆ
หลังกลับเข้าห้องพักบนเรือ กลิ่นก็จางลงไปมาก ทุกคนจึงไม่ได้หาเรื่องเขาต่อ
จ้าวเต๋อเชิ่งกลับไปนั่งที่เตียง แล้วตั้งสมาธิไปยังก้อนพลังงานก้อนที่สาม
นี่ต่างหากคือกุญแจสำคัญที่จะตัดสินว่าเขาจะไปถึงเมืองหลวงจูภายในสามเดือนได้หรือไม่
เขาสัมผัสก้อนพลังงานก้อนที่สาม
【ยินดีด้วย ผู้ถือร่างได้รับทักษะเคลื่อนย้ายข้ามระยะ】
【ทักษะเคลื่อนย้ายข้ามระยะ: ทักษะนี้เป็นทักษะชั่วคราว มีผลเพียงสามเดือน จำนวนครั้งที่ใช้ได้ในแต่ละวันขึ้นอยู่กับพลังจิตและพลังงานในร่างกายของผู้ถือร่าง】
【กฎการใช้พลังงาน: พลังงานจากเนื้อหนึ่งจิน สามารถใช้เคลื่อนย้ายข้ามระยะได้หนึ่งกิโลเมตร】
จ้าวเต๋อเชิ่งอ่านคำอธิบายทักษะแล้วดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
ดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่!
“มีทักษะนี้แล้ว ยังจะกลัวไปไม่ถึงเมืองหลวงจูอีกหรือไง”
พอมีทักษะเคลื่อนย้ายข้ามระยะ ด่านตรวจหรือสนามรบอะไรก็ขวางเขาไม่ได้ทั้งนั้น
เจออันตรายก็เคลื่อนย้ายหนีทันที นี่แหละท่าไม้ตายเอาชีวิตรอดที่ใช้ได้จริงที่สุด
แต่กฎการใช้พลังงานนี่ก็น่าสนใจอยู่เหมือนกัน
พลังงานจากเนื้อหนึ่งจิน ใช้เคลื่อนย้ายได้หนึ่งกิโลเมตร
หมายความว่า ถ้าอยากเคลื่อนย้าย เขาก็ต้องกินเนื้อเข้าไปให้มาก ๆ
ไม่มีเนื้อ ไม่มีพลังงาน ทักษะนี้ก็เป็นแค่ของไร้ประโยชน์
ระยะทางเส้นตรงจากเซี่ยงไฮ้ไปเมืองหลวงจูอยู่ที่ประมาณหนึ่งพันกว่ากิโลเมตร
นั่นก็หมายความว่าต้องใช้พลังงานจากเนื้อกว่าหนึ่งพันจิน
แล้วจะไปหาเนื้อมากมายขนาดนั้นจากที่ไหนกัน
จ้าวเต๋อเชิ่งลูบคาง ดวงตากลอกไปมาอยู่สองสามรอบ
ไม่นาน สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่เรือรบซึ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้า
นี่คือเรือรบของหัวโล้น บนเรือบรรทุกทองคำไว้เป็นจำนวนมาก
ไม่เพียงมีทองคำ เสบียงที่พวกผู้บังคับบัญชากินกันก็คงไม่ธรรมดาแน่
ในคลังเสบียงของเรือรบต้องมีเนื้อกระป๋องกับเสบียงชั้นดีสารพัดอย่างอยู่ไม่น้อย
เขามีมิติวิเศษขนาดแปดหมื่นลูกบาศก์เมตร แถมยังเก็บสิ่งของจากระยะสิบเมตรได้อีกด้วย
ถ้าไม่ไปสำรวจคลังเสบียงของพวกผู้บังคับบัญชาสักรอบ ก็เท่ากับเสียของดีที่ระบบให้มาเปล่า ๆ
ตอนนี้เรือรบเพิ่งเริ่มออกเดินทาง ยังไม่ได้ออกจากท่าเรือไปไกล
เขาต้องรีบฉวยเวลา ก่อนที่เรือรบจะแล่นออกสู่ทะเลลึก เพื่อกวาดเสบียงมาให้ได้สักชุด
จากนั้นหาโอกาสกินให้อิ่มหนำ แล้วเคลื่อนย้ายลงจากเรือไปเลย
ขอแค่ลงจากเรือได้ หลังจากนั้นก็มุ่งขึ้นเหนือ ตรงดิ่งไปเมืองหลวงจู
จ้าวเต๋อเชิ่งเหลือบมองทหารที่นอนหลับกันเกลื่อนกลาด แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ
เขาเดินไปที่ประตูห้องพักบนเรือ แล้วมองลอดช่องประตูออกไป ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือแค่จังหวะเหมาะ ๆ เท่านั้น
จ้าวเต๋อเชิ่งกลับไปนั่งที่เตียง หลับตาพักผ่อน ตอนนี้ยังเป็นเวลากลางวัน ไม่สะดวกลงมือ
รอจนดึกสงัด ก่อนที่เรือรบจะแล่นพ้นระยะสายตาจากฝั่ง
เขาจะเก็บทองคำกับเหรียญเงินต้าหยางทั้งหมดบนเรือลำนี้ไปให้เกลี้ยง