【เนื้อกระบี่ของคุณกลืนกินอาวุธ: ชิวสุ่ย ขอบเขตเพิ่มขึ้นแล้ว!】
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในสมอง
หลินเย่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า เนื้อกระบี่ในตำหนักจื่อฝู่ซึ่งเดิมมีขนาดเพียงเข็มเล่มหนึ่ง พลันขยายใหญ่ขึ้นหนึ่งรอบ
แม้จะยังเล็กอยู่และไม่อาจออกมาภายนอกร่างได้ แต่ความคืบหน้าขอบเขตบนหน้าสถานะกลับเพิ่มจากซ่อนคม 2.36% เป็นซ่อนคม 10.67%
ก่อนหน้านี้หลินเย่ค้นพบแล้วว่า ขอเพียงใช้ท่ากระบี่สะสมเจตจำนงกระบี่ ก็สามารถเพิ่มขอบเขตให้เนื้อกระบี่ได้
แต่วิธีนี้เป็นเพียงน้ำหยดลงถ้วย ขอบเขตที่เพิ่มขึ้นมีจำกัดอย่างยิ่ง
แต่ตอนนี้เมื่อกลืนกินกระบี่ระดับทองไปหนึ่งเล่ม ขอบเขตก็พุ่งขึ้นถึงแปดเปอร์เซ็นต์ทันที
สมแล้วที่การเติบโตแบบไม่เสียเงินมักจะเชื่องช้า ต้องเปย์เงินจริงถึงจะได้ผล!
หลินเย่ใจแทบขาด อาวุธที่ถูกมือซึ่งเพิ่งได้มา ยังไม่ทันอุ่นมือก็หายไปเสียแล้ว!
แต่ถึงอย่างไรก็นี่คือเนื้อกระบี่ของตัวเอง ลูกอยากกินแล้วจะทำอย่างไรได้?
ก็ปล่อยให้ลูกกินไปสิ!
เพียงแต่หลินเย่ยังคิดไม่ตกว่า ก่อนหน้านี้เขาใช้กระบี่เหล็กมาตรฐานมาตั้งนาน เนื้อกระบี่กลับไม่แม้แต่จะชายตามอง
ที่แท้เจ้านี่ก็เลือกกินนี่เอง!
ถ้าไม่ใช่อาวุธระดับสูงก็ไม่กิน!
สายตาของหลินเย่เลื่อนไปหยุดอยู่บนผ้ายันต์ม้วนสุดท้ายบนโต๊ะ
นี่คือผ้ายันต์จารึกระดับสาม
เมื่อมองผ้ายันต์ม้วนนี้ หลินเย่ก็ฉุกคิดขึ้นมา พลันนึกถึงของอีกชิ้นที่เก็บซ่อนไว้ในหีบมาโดยตลอด
นั่นคือผ้ายันต์จารึกระดับเทพตำนานขั้นหนึ่งที่เปิดได้ตั้งแต่แรก!
แม้ผ้ายันต์ระดับเทพตำนานม้วนนี้จะจำกัดให้จารึกได้เฉพาะทักษะขั้นหนึ่ง แต่ก็สามารถยกระดับทักษะที่จารึกขึ้นเป็นขั้นแปดโดยอัตโนมัติ!
ทักษะขั้นแปดของอาชีพกระบี่เซียนจะมีเอฟเฟกต์แบบไหนกัน?
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ก็ยากจะกดข่มลงได้อีก
เขานำผ้ายันต์จารึกระดับเทพตำนานออกมาจากมิติ แล้วคลี่วางราบลงบนพื้น
จากนั้นก็ขยับความคิด
กระบี่เหล็กมาตรฐานของค่ายฝึกเล่มหนึ่งที่มุมห้อง ลอยขึ้นด้วยแรงพยุงจากพลังจิตเคลื่อนวัตถุ
หลินเย่ใช้วิชาบังคับกระบี่ไร้ขอบเขต
กระบี่เหล็กแปรเปลี่ยนเป็นลำแสง พุ่งแทงเข้าไปในค่ายกลขนาดจิ๋วตรงกลางผ้ายันต์อย่างแม่นยำ
ทันใดนั้น ผ้ายันต์ก็เปล่งแสงเจิดจ้า!