กรอบตรวจสอบสิบสองช่องเรียงรายเป็นแนวยาว
นักเรียนทุกคนที่เข้ารอบคัดเลือกยืนต่อแถวเป็นสิบสองแถว เริ่มเดินผ่านจุดตรวจตามลำดับ
“ติ๊ด——”
“ชื่อผู้เข้าสอบ: จางเหวย ระดับ: LV.3 ไม่ผ่าน!”
เมื่อคนแรกเดินผ่านกรอบตรวจสอบ เสียงกลไกก็ดังขึ้นตามมา นักเรียนคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าคอตกเดินจากไป
ทันใดนั้น เสียงประกาศก็ดังขึ้นต่อเนื่องไปทั่วทุกช่องทาง
“ชื่อผู้เข้าสอบ: หลิวเฮ่า ระดับ: LV.4 ไม่ผ่าน!”
“ชื่อผู้เข้าสอบ: เฝิงเยว่ผิง ระดับ: LV.3 ไม่ผ่าน!”
“ชื่อผู้เข้าสอบ: จ้าวหลินปอ ระดับ: LV.5 ไม่ผ่าน!”
……
บรรดาครูที่มาคุมทีมจากแต่ละโรงเรียนซึ่งยืนอยู่ข้างสนามต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ทั้งสนามพลันเกิดเสียงฮือฮาขึ้น
“เกิดอะไรขึ้น? ปกติแค่ระดับ 3 ขึ้นไปก็ผ่านแล้วไม่ใช่เหรอ!”
“ปีนี้ระดับ 5 ยังถูกคัดออกทันทีเลยเหรอ? อัตราคัดออกมันเกินไปแล้วนะ!”
“จ้าวหลินปอเป็นคนที่ระดับสูงที่สุดในห้องเรา เพิ่งขึ้นถึงระดับ 5 เอง! ยังถูกคัดออกอีกเหรอ!”
“ตกลงปีนี้กำหนดเกณฑ์กันยังไง!”
“เกินไปแล้ว! พวกเรายังให้นักเรียนสมัครตามเกณฑ์ของปีก่อน หลายคนเพิ่งแตะเส้นระดับ 3 มาเสี่ยงโชคเท่านั้น! ทำแบบนี้ แค่ด่านแรกก็คัดคนออกไปครึ่งหนึ่งแล้ว!”
“ปีนี้ทางจังหวัดลดโควตาลง เมืองก็ต้องยกระดับเกณฑ์ขึ้นแน่…… แต่ยกระดับโหดเกินไปแล้ว! นักเรียนทั่วไปไม่มีโอกาสเลย!”
ในแถวของหลินเย่ก็มีเสียงบ่นระงมเช่นกัน
นักเรียนหลายคนที่ยังไม่ถึงระดับ 5 หน้าซีดเผือด บางคนถึงกับก้มหน้าเดินออกจากแถวไปเลย
เฟิงหยวนซานยืนอยู่ข้างหน้าหลินเย่ เขากังวลจนถูมือไปมาไม่หยุด
เขาหันกลับมาแล้วถามเสียงเบา “อาเย่ นายอยู่ระดับเท่าไรแล้ว? ถึงระดับ 5 หรือยัง?”