คำว่า “อันตราย” ที่เขาพูดถึง ไม่ใช่อันตรายในความหมายทั่วไปอย่างการออกไปข้างนอกแล้วอาจถูกรถชน
พรุ่งนี้เขาต้องไปพบองค์กรลับของประเทศแอล เพื่อเจรจาซื้อขายอาวุธ
การค้าขายแบบนั้น แค่คุยกันไม่ลงตัวก็อาจถึงตายได้ ทั้งการหักหลังปล้นชิง การแตกหักจนไม่เหลือเยื่อใย เงินก็เสีย ของก็หาย—อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น
เขาจะพาเธอไปเสี่ยงอันตรายได้ยังไง
สวี่โย่วหนิงไขว้มือไว้หน้าอก เชิดคางสูง พูดทีละคำอย่างชัดเจน
“ฉัน จะ ไป ด้วย”
ลู่หลิ่งชวนมองเธอ คิ้วขมวดแน่นจนแทบหนีบแมลงวันให้ตายได้
แววตาของเขาเริ่มอ่อนลง—เขารู้จักเธอดีเกินไป หญิงช่างงอแงคนนี้ตั้งแต่เล็กจนโตอยากทำอะไรก็ทำ ไม่มีใครจัดการเธอได้
ที่ที่เธออยากไป ไม่มีทางห้ามได้
เรื่องที่เธออยากทำ ไม่มีทางเกลี้ยกล่อมได้ ถ้าเธอตั้งใจจะไปจริง ๆ ต่อให้เขาไม่พาไป เธอก็หาทางตามไปเองได้อยู่ดี ถึงตอนนั้นยิ่งอันตรายกว่าเดิม
สวี่โย่วหนิงมองออกว่าแววตาของเขาเริ่มอ่อนลง
เธอกลอกตาไปมา มุมปากยกขึ้นนิดหนึ่ง ก่อนจะรีบกดลง
แล้วเธอก็ดึงสายชุดนอนของตัวเองลง
ผ้าไหมสีขาวนวลไหลลงตามหัวไหล่ เผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียนและกระดูกไหปลาร้าอันงดงาม
เธอขยับเข้าไปใกล้ ยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อนอนของเขา ทีละเม็ด สองเม็ด—ผิวขาวซีดเปล่งประกายละเอียดละมุนใต้แสงไฟสลัว
เธอก้มลงซบอยู่บนท้องน้อยของเขา ซุกใบหน้าลงไป แล้วใช้ปลายลิ้นเกี่ยวเบา ๆ
ลู่หลิ่งชวนเบิกตากว้าง ร่างกายเกร็งขึ้นมาทันที