เครื่องบินทะลุผ่านชั้นเมฆ แสงแดดสาดเข้ามาทางหน้าต่างจนแสบตา สวี่โย่วหนิงเอนซบไหล่ลู่หลิ่งชวน เปลือกตาหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ
ลงจากเครื่องบิน ทั้งสองก็ตรงกลับคฤหาสน์สกุลสวี่ทันที
ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป กลิ่นคุ้นเคยก็ปะทะเข้ามา ทั้งกลิ่นเครื่องหอมตรงโถงทางเข้า ดอกลิลลี่ในแจกันห้องรับแขก และกลิ่นอาหารจาง ๆ ที่ลอยมาจากห้องครัว
ทุกอย่างยังเหมือนเดิมก่อนออกเดินทาง แสงไฟสีเหลืองอบอุ่น โซฟานุ่มสบาย บนโต๊ะน้ำชายังมีมันฝรั่งทอดครึ่งถุงที่เธอกินไม่หมดวางอยู่ ปากถุงเปิดอ้าไว้ มันฝรั่งข้างในเริ่มชื้นแล้ว
ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับเสียงเหล่านั้น ภาพเหล่านั้นในประเทศแอล และช่วงเวลาที่ทำให้เธอไม่กล้าลืมตา ล้วนเป็นเพียงฝันร้ายที่สมจริงเกินไปเท่านั้น
แต่ลู่หลิ่งชวนรู้ว่ามันไม่ใช่
ตั้งแต่วันรุ่งขึ้น เขาก็เดินหน้าจัดเตรียมเสบียงต่อ
รถบรรทุกแล้วคันเล่าขนของจากทุกสารทิศมาส่งที่คลังสินค้าร้างชานเมือง ขนกันตั้งแต่กลางวันถึงค่ำ จากค่ำจนถึงรุ่งสาง
สวี่โย่วหนิงตามเขาไปด้วย ทุกคืนเธอจะเข้าไปเก็บของ เพียงแนบมือแล้วขยับความคิด กล่อง ถุง ถัง และไหที่กองพะเนินสูงเป็นภูเขาอยู่กลางลานกว้าง ก็ทยอยหายเข้าไปในมิติของเธอทีละชิ้น
เธอทำจนคล่องแคล่ว ไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ แค่มือแตะ ของก็เข้าไปในมิติ เป็นปฏิกิริยาตอบสนองไปแล้ว
ตอนกลางวันเธอก็ไม่ได้อยู่ว่าง
เธอพรวนดินดำในมิติจนครบทุกตารางนิ้ว พื้นที่เพาะปลูกยังขยายออกไปอีก จากนั้นก็หว่านเมล็ดพันธุ์ลงไป ทั้งข้าว มันเทศ ข้าวสาลี ข้าวโพด และถั่วเหลือง ปลูกเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ
เธอหว่านเมล็ดผักด้วย ทั้งมะเขือเทศ แตงกวา ผักกาดขาว หัวไชเท้า พริก มะเขือยาว และอีกหลายชนิด แต่ละชนิดมีแปลงของตัวเอง
สองข้างบ้านก็ปลูกต้นไม้ผลไว้ ทั้งแอปเปิล ส้ม สตรอว์เบอร์รี แตงโม สับปะรด ลูกแพร์ และอีกหลายชนิด