เช้าวันหนึ่ง หลินอีพาเด็ก ๆ ไปรดน้ำรอบหนึ่ง
เถามันเทศเพิ่งปลูกได้ไม่นาน ยอดอ่อนก็ยาวเท่านิ้วก้อยแล้ว สีเขียวสดเอนแนบอยู่บนดินทรายเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ
หลินอีย่อตัวลงตรงหัวแปลง กระตุ้นพลังวิญญาณธาตุไม้ให้แผ่ไปตามพื้นอย่างช้า ๆ พลางพรวนดินส่วนที่จับตัวแข็งไปด้วย
ชายชรายืนมองอยู่ข้าง ๆ โดยใช้ไม้เท้าค้ำกาย ไม่พูดอะไร แต่รอยยิ้มตรงมุมปากและแววตาบ่งบอกความยินดีชัดเจน
หลังรดน้ำเสร็จ หลินอีก็พาเด็กที่โตหน่อยสามคนมุ่งหน้าไปยังเหมืองทางเหนือ
นี่เป็นสิ่งที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ หลินอีตั้งใจจะพาเด็ก ๆ ไปเก็บหินเรืองแสงในช่วงเช้า และน่าจะกลับมาได้ก่อนเที่ยง
เด็กทั้งสามถือกระบุงกับพลั่วเล็ก ๆ สีหน้าเบิกบาน เดินเรียงแถวตามหลังหลินอีไปทางเหนือผ่านพื้นที่รกร้าง
แมวลายเสือนั่งหมอบอยู่บนไหล่หลินอี ปีกหุบลงครึ่งหนึ่ง ดวงตาสีอำพันกวาดมองรอบด้าน
หินเรืองแสงในเหมืองมีอยู่ไม่น้อย แต่คุณภาพธรรมดาทั้งนั้น คงต้องหาให้ดีหน่อย
หลินอีใช้พลังวิญญาณธาตุไม้ตรวจดูโดยรอบ ทำเครื่องหมายตำแหน่งที่มีสายแร่อยู่หนาแน่น แล้วให้เด็กทั้งสามแยกย้ายกันไปเก็บ
อาเหอคล่องแคล่วว่องไว ไม่นานก็เก็บได้เต็มกระบุงครึ่งใบ
อาเหอเลือกแต่ก้อนใหญ่คุณภาพดี แล้วเรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบทีละก้อน
เสี่ยวอวี๋ย่อตัวอยู่ตรงมุม ใช้ไม้เล็ก ๆ ค่อย ๆ แซะหินเรืองแสงที่ฝังอยู่ตามซอกหินออกมา
หลินอีช่วยใช้พลังวิญญาณกระแทกหินเรืองแสงบนผนังถ้ำให้หลุดออก ขณะเดียวกันก็เฝ้าระวังความเคลื่อนไหวในถ้ำไปด้วย
ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง กระบุงของทั้งสามคนก็เต็ม หลินอีจึงพาพวกเขาเดินกลับ
พอใกล้ถึงหมู่บ้าน หลินอีก็หยุดฝีเท้ากะทันหัน