ฉู่กวนยืนอยู่กลางลาน สายตากวาดมองซากศพที่เกลื่อนพื้น
เขาย่อตัวลง ล้วงถุงผ้าแพรจากอกโหวหลิงตู้ เปิดดูครู่หนึ่ง ข้างในมีตั๋วเงินหลายใบกับตราประทับส่วนตัวหนึ่งชิ้น นอกนั้นก็ไม่มีอะไรอีก
จากนั้นเขาค้นศพชายชราผมหงอกกับหญิงชราอีกครั้ง บนร่างชายชรานอกจากยารักษาบาดแผลขวดหนึ่งกับสำเนาตำรากระบี่บาง ๆ แล้ว ก็ไม่มีของมีค่าอย่างอื่น
ส่วนหญิงชรานั้นยิ่งสะอาดหมดจด ทั่วร่างมีเพียงลูกประคำเส้นหนึ่งที่พอจะขายได้เงินอยู่บ้าง น่าเสียดายที่เป็นของธรรมดา
ส่วนขวานคู่ ฉู่กวนคร้านจะค้นตัว คนผู้นี้มีกลิ่นอายสังหารฉุนกึก แม้อยู่ห่างไกลก็ยังได้กลิ่น มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพวกกินจนเกลี้ยงไม่เหลือซาก ไม่มีทางพกของดีติดตัว
ขวานก่อนหน้านี้ก็ถูกเขาทำลายจนย่อยยับไปแล้ว
จากนั้นฉู่กวนก็พลิกดูสำเนาตำรากระบี่อย่างส่ง ๆ สองหน้า
กระบี่เจ็ดดาวชิงชีวิตของสำนักชางอู๋ มีเพียงเคล็ดวิชาสามกระบวนท่าแรก ลายมือยังหวัดอย่างเห็นได้ชัดว่าผู้คัดจำเนื้อหาได้ไม่ครบถ้วน
แต่สำหรับเขาแล้วไม่มีประโยชน์อะไร จะโยนให้ฮวาเตี๋ยเอาไปมอบให้ผู้ใต้บังคับบัญชาคนใดที่ใช้กระบี่ก็ได้
เขาเก็บตำรากระบี่กับยาเข้าไปในติ่งหงเหมิงพร้อมกัน ปัดฝุ่นบนมือแล้วลุกขึ้นยืน
หุบเขาเสวียนอิน สำนักชางอู๋
เขาคุ้นเคยกับชื่อทั้งสองนี้ดี
ในข่าวสารยุทธภพที่หอฟังวายุรวบรวมไว้ก่อนหน้านี้ สำนักทั้งสองแห่งนี้มีชื่ออยู่ด้วย ทั้งยังเป็นขุมกำลังชั้นยอดที่แท้จริงในยุทธภพต้าจิ้น ครอบครองพื้นที่คนละฟาก และสืบทอดกันมายาวนานกว่าพันปี
เล่ากันว่าบรรพชนของทั้งสองสำนักเคยให้กำเนิดนักบุญยุทธ์ ในสำนักยังคงมีมรดกสืบทอดของนักบุญยุทธ์ตกทอดมาจนถึงทุกวันนี้ รากฐานลึกล้ำเกินกว่าสำนักใหญ่ทั่วไปจะเทียบเคียง