องค์ชายไร้ค่า? แม้แต่นางกำนัลของเขายังสังหารยอดปรมาจารย์ได้!

ตอนที่ 127 องค์ชายไร้ค่า? แม้แต่สาวใช้ของเขายังสังหารมหาปรมาจารย์ได้!

9 นาที· 2K คำ

ขณะนั้นเอง ฝูงชนด้านหน้าสุดพลันเกิดความวุ่นวายขึ้น

「ฝ่าบาทเสด็จ!」

ทหารองครักษ์สิบกว่านายเปิดทาง รถม้าหลวงสีเหลืองสว่างคันหนึ่งค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามา ก่อนหยุดลงหน้าแท่นชมการล่าสัตว์

จักรพรรดิแห่งต้าจิ้นเสด็จขึ้นแท่นชมการล่าสัตว์ โดยมีขันทีสวี่ประคอง สายพระเนตรกวาดมองทั่วบริเวณ

「เหล่าขุนนางทั้งหลาย」สุรเสียงของจักรพรรดิแห่งต้าจิ้นไม่ดังนัก ทว่าคนหลายร้อยทั่วทั้งลานต่างก้มกายลงพร้อมกัน เงียบสงัดไร้เสียงใด

「การล่าสัตว์ฤดูใบไม้ผลิเป็นธรรมเนียมที่บรรพชนแห่งต้าจิ้นวางไว้ เพื่อเชิดชูวิถียุทธ์และฝึกฝนเหล่าทหาร พวกเจ้าจงทุ่มเทสุดกำลัง อย่าให้เราผิดหวัง」พระองค์หยุดเล็กน้อย พลางโบกพระหัตถ์ 「กฎยังคงเดิม กำหนดสามวัน ผู้ที่ล่าสัตว์ได้มากที่สุดจะได้รับคันธนูทองคำแห่งผู้ชนะการล่า」

ขันทีสวี่ก้าวออกมาหนึ่งก้าว เสียงแหลมกังวานดังก้องไปทั่ว 「การล่าสัตว์ฤดูใบไม้ผลิเริ่มออกเดินทาง! องค์ชายทั้งหลายและเหล่าขุนนาง โปรดตามเสด็จฝ่าบาทไปยังเขาเทียนจู้!」

เสียงแตรศึกดังขึ้น ธงศึกโบกสะบัด

ทหารองครักษ์หลวงเปิดทาง รถม้าหลวงนำหน้า ขบวนรถม้าของขุนนางตามติดเป็นสายยาวเหยียด มุ่งหน้าออกจากเมืองอย่างเกรียงไกร

ฉู่กวนรั้งอยู่ท้ายขบวน เขาพลิกกายขึ้นม้าตัวหนึ่งที่จวนอ๋องนำมา แล้วค่อย ๆ ตามอยู่ท้ายสุดอย่างไม่รีบร้อน

เขามุ่งหน้าไปยังเขาเทียนจู้พร้อมฝูงชน

……

แม้ชื่อเขาเทียนจู้จะมีคำว่า ‘เขา’ อยู่

แต่แท้จริงแล้วมันเป็นส่วนปลายของเทือกเขาทอดยาว สืบเนื่องจากเทือกเขาต้าชางทางแดนเหนือ คดเคี้ยวลงใต้จนถึงที่นี่ แนวเขาค่อย ๆ ลาดต่ำลง ทว่ากลับแผ่กว้างออกไป ทอดยาวจากตะวันออกจรดตะวันตกกว่าร้อยลี้

เฉพาะพื้นที่ที่ล้อมไว้เป็นเขตล่าสัตว์ก็มีขุนเขาน้อยใหญ่หลายสิบลูก หุบเหวสลับซับซ้อน ป่าลึกหญ้าหนาแน่น

เชิงเขามีธงศึกปกคลุมจนบดบังแสงตะวัน

ทหารองครักษ์หลวงเรียงแถวอยู่ทั้งสองฝั่ง เฝ้าทางเข้าเขตล่าสัตว์แน่นหนาราวกำแพงเหล็ก

รถม้าหลวงของจักรพรรดิแห่งต้าจิ้นขึ้นไปบนแท่นสูงตรงทางเข้าเขตล่าสัตว์ ร่มเหลืองคลุมผืนหนึ่งช่วยบังแดด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป