การอัดรายการเสร็จสิ้นตอนบ่ายสองโมง
เสิ่นยวโจวขึ้นไปนั่งในรถตู้ที่จอดรออยู่ หลี่ม่าน ผู้จัดการส่วนตัวของเขารออยู่ข้างในแล้ว สีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก
ประตูรถเพิ่งปิดลง เธอก็เปิดปากพูดทันที น้ำเสียงเจือความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “เรื่องมาสายฉันได้ยินมาแล้ว หลินเหว่ย นี่เป็นครั้งแรก และต้องเป็นครั้งสุดท้าย”
“ทำงานอยู่ข้างกายคุณเชิน ห้ามเกิดความผิดพลาดระดับพื้นฐานแบบนี้”
หลินเหว่ยหน้าซีด รีบก้มหน้าขอโทษทันที
หลี่ม่านไม่สนใจเธออีก
เธอหันไปมองเสิ่นยวโจวที่หลับตาพักผ่อนอยู่บนเบาะหลัง น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย
เธอเปิดกระติกน้ำเก็บความร้อนที่อุ่นไว้ตลอด แล้วยื่นให้เขาพร้อมพูดว่า “วันนี้ต้องขอบคุณสาวใหม่คนนั้นจริง ๆ ไหวพริบดี แถมจัดการได้เหมาะสม ไม่อย่างนั้นคงต้องยกเลิกการถ่ายทำแน่”
เสิ่นยวโจวลืมตา รับแก้วน้ำมา แล้วตอบเรียบ ๆ ว่า “อืม”
เขาเว้นไปครู่หนึ่ง ก่อนเสริมว่า “กู่อันจิ่ว”
หลี่ม่านชะงักไปเล็กน้อย เสิ่นยวโจวไม่ค่อยเป็นฝ่ายจดจำชื่อทีมงานรอบตัวเองก่อนนัก
เธอเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว พยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่ กู่อันจิ่ว เธอเป็นหนึ่งในผู้สมัครตำแหน่งผู้ช่วยที่ผ่านการคัดเลือกครั้งนี้ เริ่มทดลองงานต่อจากหลินเหว่ย”
“เมื่อกี้ฉันเพิ่งคุยโทรศัพท์กับหลินเชินมา สาวคนนี้เพิ่งเริ่มงานวันแรกก็เจอเรื่องแบบนี้เข้า ยังจัดการได้ดีขนาดนี้ ถือว่ารอบคอบมากจริง ๆ”
เสิ่นยวโจวไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงกุมแก้วน้ำไว้ พลางมองทิวทัศน์ถนนที่เลื่อนถอยหลังอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่างรถ
น้ำอุ่นไหลผ่านลำคอ ช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าเล็กน้อยจากการอัดรายการเป็นเวลานาน