"โอเค จะกินอะไรก็บอกมา พี่สั่งให้"
จีวอนหันข้างหนึ่ง มองไปยังเจียงอันเซียนที่ยืนอยู่ไม่ไกล
คนนั้นกำลังยกโทรศัพท์คุยวิดีโอกับใครบางคน เมื่อเชื่อมโยงกับคำเรียกเมื่อครู่ คนในจอเป็นใครก็ไม่ต้องเดา
"ไก่ทอด" เสียงในจอบอก
"ได้" เจียงอันเซียนตอบรับอย่างเปิดเผย "กินร้านส่าวฉุนไหม"
สั่งไม่ได้หรอก ร้านนั้นปิดตัวไปแล้ว
นางอยากกินร้านซานเต้มากกว่า
จีวอนไม่ฟังต่อ เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องรอ
"พี่ ทำไมเนี่ย"
เฉอรุ่ยจวิ้นที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำแทบชนเข้ากับจีวอนที่ประตู "สีหน้าดูแย่อยู่นะ"
คงจะไม่มีใครบอกจีวอนได้ว่าตอนนี้สีหน้าของเขาเย็นชาน่ากลัวแค่ไหน
"อืม ง่วนนิดหน่อย" จีวอนตอบไปตามสบาย
เฉอรุ่ยจวิ้นส่ายหัวแล้วเดินเข้าห้องรอ พอดีเจียงอันเซียนเพิ่งวางสายจากการคุยกับอันจิ่ว
"คุยวิดีโอกับเม้มอยู่เหรอ" เฉอรุ่ยจวิ้นถามไปตามเรื่อง
เจียงอันเซียนพยักหน้า แล้วหันมาถามเสียงหนึ่ง "พี่ พี่ไม่รู้สึกเหรอว่าที่นี่มันหนาวมาก"
"เหรอเหรอ" เฉอรุ่ยจวิ้นแหงนมองแอร์ข้าง ๆ "ห้องรอเคยอุณหภูมิแบบนี้มาตลอดไม่ใช่เหรอ"
"วันนี้มันหนาวเป็นพิเศษ" เจียงอันเซียนยกมือลูบท้ายทอย "รู้สึกเหมือนโดนผีจ้องอยู่อ่ะ"
"มุกเลวดีนะแก"
เฉอรุ่ยจวิ้นขี้เกียจเอาด้วย เดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟา "เมื่อกี้ในนี้มีแต่พี่จี้หยวนคนเดียวนะ หรือแกจะบอกว่าพี่จี้หยวนเป็นผี"
จีวอนไม่อยู่ เจียงอันเซียนเลยพูดคลาย ๆ ได้หน่อย "ไม่รู้นะ แต่ที่ผ่านมาอาทิตย์นี้พี่เขาอารมณ์ไม่ค่อยดีจริง ๆ สงกระตุ้นให้กลายพันธุ์ก็เป็นได้"