อันจิ่วจ้องหน้าเขานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง บางทีในความคิดของอิ่งซู วันที่เธอสวมกาดิเอแหว่นั้น เธออาจจะไม่ได้ขัดข้อง แถมยังดีใจด้วยซ้ำ
เพราะงั้นตอนนี้เขาเลยทำพฤติกรรมเดิมซ้ำอีกครั้ง ในความหวังว่าเธอจะดีใจขึ้นมาบ้าง
แต่เสียดายที่อันจิ่วสวมมันครั้งนั้นไว้ ก็เพื่อรอวันที่จะเอาออกในวันหนึ่งข้างหน้า
เธอดันแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อย อิ่งซูอ้าปากค้าง ข้อมือที่เคยใส่กาดิเอนั้นตอนนี้เปล่าเปลี่ยวว่างเปล่า
“พี่สาว…” เสียงของอิ่งซูติดค้างอยู่กลางคำ
ท่ามกลางคลื่นอารมณ์ที่ทำให้เขามึนงงมาทั้งหลายหลายวันนี้ กาดิเอที่อันจิ่วไม่เคยเอาออกน่ะ เป็นจุดยึดสุดท้ายที่เขาพอจะไกว่คว้าไว้ได้
แต่ตอนนี้ แม้แต่มันก็หายไปเสียแล้ว
นานมากเขาถึงได้ค่อย ๆ แหงนหน้าขึ้นมองเธอ “รุ่นนั้นสวยไม่พอใช่ไหม งั้นเดี๋ยวผมซื้อมาใหม่ให้เยอะ ๆ เลย”
อิ่งซูพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงแหบแห้ง “พี่สาว ให้ผมสวมให้ก็ได้นะ”
“นายยังมีเวลามาสวมของให้ฉันอีกเหรอ” อันจิ่วแค่เหลือบมองเขาอย่างเบา ๆ “ฉันว่าอีกไม่นานนายคงยุ่งจนไม่ทันตัวแล้วมั้ง”
ดั่งที่อันจิ่วพูดไว้ กระทู้นั้นหลังจากถูกก๊อปไปลงซีเนียวซูแล้ว ก็เริ่มบานปลายไม่หยุด
รักสามเส้ายังเรียกความสนใจได้มากพอแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่ายังมีคนที่สี่กระโดดโลดเต้นอยู่กลางมวลความโกลาหลอีกต่างหาก
หูหูเวยเวยเปิดไอดีใหญ่คอมเมนต์เข้าไปตรง ๆ ว่า [ไม่เคยมีอย่างที่เรียกว่าทีมคุมสตรีมเมอร์เลยสักนิด มีแต่ฉันคนนี้แหละจ๊ะ]
พร้อมแนบภาพการเอาความจริงไปถามหา “อิ่งซู” แล้วก็คำตอบของ “อิ่งซู”
อันจิ่วเข้าไปกดดูแล้ว จากเวลาในประวัติแชตดูท่าทางมันจะเป็นหลังจากที่หลิวเคอเจอเธอไม่นาน